Nivîsên din yên Nivîskar:   Silêman Azer:       Vegere destpêkê

Di şevê de                                                                                             Silêman Azer   Tiliyên te binermiya xwe, vedikirin qumçikên şevên min di westandinê de. Tu li bijiandinê gur dibî, ji te dibijive mêraniya kelgerim. Li ber dîwarê keçîndariya min pîpokên rût bi axê şa dibin. Li ber serê kesera xwe tu dilerizî û şeveder mane awirên te. De xwe di wêrekiya xwe de bigevizîne bere ji bîna te bipengize tovê binemala te. Di çûnê de Serê min wek çîrokên penaberan li kolanên şayîk dişemite. Çarika dayikê bi keziyên min ve diheribile û kopalên bapîran li ser keçîndariya min pal didin. Ez te di xweziyên xwe de vedişêrim bêrîkirin li çavên min mukur tên. Tu ji ber sînga min direve û di malzaroka min de pûç dibî. Ji te re ez buxçika razên xwe vedikim û xwe li ber seqa jibîrkirinê dinehwirînim. silemanazer@hotmail.com            Vegere destpêkê