|
EZ Û ÞEVÊN BÊ DAWÎ
Canê
Omer
Ez û þevên bê dawî Stêrik
û heyv û mahîtab Bîranînên
te hembêz dikin. Wek
avek zelal xwe di berdê ser
bedena min Bedena
min ya þewat… Lêvên
ku ziwa bûne bê ramûsanên
te Gazî
te dikin… Li
te digerin li þevên lal de Di nav rûpelên demê berê de ew rûpelên ji avê ji mij û dûmanê… dibin remedîlk belav dibin.. tune dibin... Bi dor min dikevin pêpelûkên mirinê Ez tune dibim... tu winda dibî... Dikim hawar Dîsa Bi dilekî melûl li te digerim Di payîza helbestek xeyidî de Ez
dibim mîna çiloyê
payîzê, ji xwe diweþînê min
dibê û tîne li hêvîya buhara te diþewtim. Were bese Evînê ne kuje Ev evîna min bi rondikê payîzê avda Ne veþêra min nesipêre vê bêrîkirin û tunebûnê ne sipêre bê dengîyê!! evîna me nesipêre qederê were dîwarê qederê hilweþîne evînek bê qedexa avake… li sînora ne pirsa Evîn bayekî bê sînor e !!!
Canê Omar Malpera min: http://cane-omar.blogspot.com/
|
copyright © 2002-2008 info@pen-kurd.org