NAMEYA DAWÎ
Canê
Omer
Dîsa
wekî her þev
Te
ez hêlam di nav bagera bêçaretîyê de
Di
nav êþ û azarên xwe de
Kelogirî
dibim
Bi
dilekî melûl dilorînim
Li
ber kevirê sebrê
Birîn
fereh dibin
Þev
tarî dibin
Hêvî
winda dibin
û
ez jî mîna her car xwe winda dikim
di
kahniya rondikên xwînê…
ê
ber bi Qamiþlo, Dêrikê û terbespîyê ve diherkin..
hawar
bilind dibin
bi
navê te dibakin
tû
jî wekî her car
bi
wan hestên xwe ê cemidî
sînora
bilind dike
qedexeyan
pir dikê
û
min di nava xapandina xwe digevêzê.
Lê
bawerke ez westiyam
û
êdî nema karim li ber dîwarê dilê te ê derizî rawestim
Û
nema pûþê hêlîna te germahiyê dixê hinavê min
Ê
ku wekî hestê te cemidî man
Here
esmer
Nema
li hêvîya min bimîne li þevên qedexe
Dilê
min hew karê govenda bawerîyê birêve bikê
Ew
hestên derwîn
Ew
kenê xapînok
Ew
gotinên mezin
Hew
min serxweþ dikin
Û
ez êdî hew karim li pey dilekî MIRÎ bibezim…
Malpera
min : http://cane-omar.blogspot.com/