 |
Çiya
Mazî bi 2 yemîn pirtûka xwe a çîrokan derket pêþberî
xwendevanan. Wekî tê zanîn Çiya Mazî pêþî pirtûka çîrokan
“Mistek jiyan” weþandibû. Dû re bi pirtûka “Palûte” a
helbestan dom kiribû. Herwiha Mazî, bi lêkolînên foklorîk û
zargotinî û wergerê jî tê nasîn. Pirtûka wî ya bi navê
“Ferhenga Gotinên pêþiyan” di sala 2005 an de hatibû weþandin.
Ev ferheng li Duhokê bi tîpên Erebî (kurmancî) jî di 2006 an de
hatibû weþandin. Herwiha gelek nivîsarên wî jî di gelek weþanan
de hatine weþandin.
“Mijarên Mîqro”, nîþana guherîna çîrokên Çiya Mazî
ji alî teknîk û þêwazê xuya dike.
Di çîrokên xwe de bi piranî li ser pisîkolojiya mirovan
sekiniye. Tiþtên biçûk ku mirov lê heyîrî dimînin an mirov bi
wan tiþtan dikevin astengiyên mezin û nikarin derkevin bi piranî bûne
mijara çîrokên Mazî. Minak; kêzikek, xewna zarokekî, çeqmaq,
dibistan û fîkandina mirovekî bûne mijara çîrokên wî. Ya herî girîng ku di vê pirtûkê de xuya dibe, tiþtên bêgiyan ku dipeyîvin an dibin lehengê çîrokan wekî; kevir, dar, mêw. “Dara bihîvê” û “Dara Mêwê” ; van darana her yek ji xwe re çîrokek mirovan ji xwendevanan re vedibêjin. Van çîrokana rewþa civakê bi awayekî hêsan derdixin pêþberî xwendevanan. |
Di “Dara Bihîvê” de em li rastî kuþtina jin û qîzan rast tên
û bi mînakên tewl bitewl. Di vê çîrokê de jin û mêr li derekê rûdinin
û planên kuþtina qîza xwe dikin. Lê wekî guftûgoyên ji rêzê dîyalog
rêz dibin. Mekanê vê çîrokê welatê Kurdan giþ e. Bajarek e, lê ew
bajar bi navê hemû bajarên kurdan tê binavkirin. Wekî dibêje; “em li
paþ bajarekî dîrokî rûniþtine, gelo Diyarbekir e, gelo Mêrdîn e,
Riha ye, Xerpût e? Na na, ez dibêm Êlih e yan jî Agirî. Dibe
ku Hewlêr an Duhok be jî, nizanim. Weke navê Mehabad jî tê guhê min,
belkî nav ew be jî.” Ev nîþandayîn kuþtina jinan ku li herderê
welatê kurdan belabûyî derdixe holê”.
Di çîroka “Þemo Þano” de hînbûna þkenceyê ku mirov êdî
demek te þkenceyê bi tiþtekî nahesibîne xuya dike. Herwiha
carinan mirov dibin wekî wahþ û hirçan û bêrehm dimînin di çîroka
“Þahîdî” de. Lehengê çîroka balkêþ “Dîmen xweþ e” bi navê
“Brêz M.” zixtan li pîroziya dayikê dixe û dibêje “ez ji
diya xwe hez nakim”. Herwiha di çîroka “Niqrîskên Gewriyê” de jî
dayik tê rexnekirin.
Di çîroka fînalê “Xewna Dawî” de lehengên çîrokan giþ tên
bibîranîn, vê çîrokê bi xewneke dawî ya pir belkêþ cîhekî xweþ
girtiye di pirtûkê de. “Tenûra mala þêx”, “Em” “Ma ev jî nig
in”, “Kekê mino zava” “Dînamo” çîrokên din yên balkêþ in
di pirtûkê de.
Wekî çîrokên kurdî ku van salên dawiyê derdikevin, di çîrokên
Çiya Mazî de jî pêþketina
wêjeya kurdî xuya dibe û tahmeke xweþ ya ziman bi mirov didin tahmkirin. .
“MÝJARÊN MîQRO” di weþanxaneya “do” yê de hatiye çapkirin.
__________________________________________________________
Telefon:
(0212) 2430156
Fax
: (212) 2527048
STENBOL