|
|
Rêwîyê
Þingalê
Xebat
Þakir
Stêrkeke geþ
ezmanekî sipî,
hebûneke riç
dîrokeke zindî,
berî didin rojê
kal û zarok û zerî,
bi hêvî û daxwazin ew
çav li rêya azadî,
tê bimîne Þingal,
Þingala Êzîdî (kurdî)
Þingala xwînê,
zindana vekirî,
warê þêr û pilingan û
romanên zindî,
ji bo te mêrxas û egît
dibin xwînî,
li ber dergehê te me ez
dîtina te bo min ma xwezî,
di destê min de baqek gul
heye
û
ev dil her bo te ye diyarî,
Þingala min,
li ber dergihê te
ez bûme derwêþ,
nizanim
kî wê bo min bibe
rêber û serkêþ,
destê min û te bi hevde
û ji vî dilî rake êþ,
evîndarê te me ez
ezim yê bo te dilêþ,
ezê her li ber dergihê te
bimînim
û bixwînim helbestên bi
êþ.
Evîndarê te me ez
û dîtina te ma hêvî,
çadir bo min bû mal
cihê ku lê pirin êzîdî,
tev mêrxas û egîtin
ewin bo min dost û heval
û xwedî,
li warê mîr û bavê þêx
xizmetkarên Laliþa Nûranî,
çav ma li rêya wê
bo Þingalê dil digrî,
dilxweþim bi te Kurdistan
her
bijî tu,
û
li ba be ev Ala Niþtiman
Kurd
tev dilêþên te ne
dewlemend,
feqîr û xizan,
tu
li dîwana dirûniþtî
qurbana
te ye ev dil û can,
gef pirin li ser te,
egal û þifqe bûn tîr û
kevan.
Dilxweþim bi vê tifaqê
tifaqa kurdan,
bi
hev re bûn yek
Kurmanc, Zaza û Soran,
dest
bidestin tev
pêþmerge
û þervanên çiyan,
qurbana
xaka te ne
tevde
ji dil û can,
parêzvanên
xemla te ne
ranazin keç û xortên
ciwan,
sirûda azadîyê dixwînin
li
Amed û Hewlêra ciwan,
her
bijî,
û
tê her bijî
dayîka
min Kurdistan,
her
bijî
û
tê her bijî bo kurd
Þingala
birîndar.
Xebat Þakir
19.10.2007
Dehok /Kurdisatn
|
|
|