EY MIROVÊ ZILIMKAR

Xizan Şîlan   

tu bûyî

gurê devbixwîn û har

te berda laşê min jehra mar

ey mirovê desthilatdar

te em daleqandin

avêtin dar

diqefilim li zivistana sar

bi dengê qêrîn û hawar

bi navê xebatkar û cotkar

helbestvan û nivîskar

ez ê ji te re

kufuran bikim car bi car

ey mirovê xwînmij

mirovxwer û mêrkuj

li ber çavên te dûman û mij

ez tî û birçî mam

qet têr nebûm ji av û nan

li ba te rojekê nebûm mêvan

şa nebûm ji kêfan

dilê min dilekî bi kovan

bi dev û lêvan

bi dehol û zirne û defan

ez ê têrî xwe

ji te re bikim zêfan

ey mirovê wehşî!

li min meke çavreşî

û zikreşî

çima bombeyên kîmyewî

li ser serê min diweşî?

ez keç û bûka li ser kaniyan

gavanê li çol û baniyan

sergovendê li dîlanan

şivanê li zozanan

li ber şewqa find û çiran

li ser navê parsek û koçeran

ez ê ji te re bikim çêran

bi zimanê tembûr û hozanan

li ser axa pîroz ya mezinan

li ser navê feqîr û xizanan

belengaz û nezanan

ey mirovê pîs û virrek

te di ber xwe de berda fis û tirrek

di dilê min de daçikand tîrek

ji ber tade û lêdanên te

ez bûm çûkê perşikestî

dil bi birrîn û serşikestî

ey mirov

çima çavên te ewqas birçî

gezan mavêje min

ma tu hirç î?

ma tu lawê heramzade û pîç î?

li vî welatê biyanî

bi navê Ehmed Huseynî

bi zanîn û hêsanî

dê ez ê dîsa ji te re

kufuran bikim

ne weke însanî

tu yê ancax fam bikî

ji vî lîsanî

             Xizan Şîlan   

             2003-11-11

             Stockholm

çapkirin