|
EZ
DI XWE DE GIRTÎ ME
Xizan
Þîlan
ez
li wêraniya temenê
xwe
bi destên
dostxwiyayên ne dost
birîndar bûm
derya
di êþa min de
werimî
qeliþî
û veçirî
ken û þadî
di hevîrê xeman de
hatin stirihandin
sebir
di qapaxa awirên çavan
de
qerimî
bîranîn
di kul û birînan
de
perçivî
dil û kezeb
li hesreta agirê evînê
hatin sotin
ciwanî
li tofana çolistanan
tarûmar bû
êdî raman dilerize
hevok
li ser ziman
dilikumin
ez
di xwe de dîl im
li kendalên neynika
dil
li xwe digerim
ji xwe direvim
li nav pêlên
jiyana kevzgirtî
serûbin dibim
li okyanûsa hinavên
xwe
kaptanê keþtiya bêperav
im
di qelþa zinaran de
gulpika binevþa
nebiþkivî me
li þevên mîrata
tenetiyê
meya jana helbestan
dinoþim
di destê postavanan
de
nameya bênavnîþan
im
li dibistana mirinê
di sinifa jiyana bêbext
de mam
hestên kefenê ripîreþ
xwe li gewriyê
giyanê min
radipêçin
termê jana helbestên
xwe
di gora efsaneke
kevnar de
vediþêrim
di nalenala min de
stêrkan
þîn girtine
her þev bareþekî
xerîb
berbangên pencera
min
mizdide
bextreþên xwenenas
li bihuþta dil
reþ girê dan
ava kaniya zeviyên
min
miçiqandin
ez
di rastiya hebûna
xwe de
xeyala
li nav tesadûfa me
her
roj
donzdeh
mehan
ji
salnameya
temenê
xwe yê qurmiçî
diþeqînim
min
sira
xeyalên serserî
li
paþila rûbarên xewnan
bi
xunava maçên lêvan
nixumand
Xizan Þîlan
2007-05-28
Stockholm
|