|
GEWRA
MIN
Xizan
Þîlan
bi mijgulên
xwe
xwidana
eniya min
vemalîne
hestên min
di bêdengiya
xwe de
koçber in
li þevereþan
rondikên
xeman
diniqutin
hembêza bêxewiya
min
xêrnexwezan
ax û nalîn
li qolinca
xewnan
siwar kirin
dilop dilop
keda min
mijandin
axa bedenê
diheje!!
li germa
havînan
ciwanî dîl
girtin
min
êþ û
tirsa dilê xwe
kedî kir
li biharan
gula Gulpik
çilmisandin
li
berbangan
çûkên
beytik
hevparên
sirên êþa min in
carnan
peþkên
barana sibê
ji rûyê
min xemgîniyê
difirîne
bêhna
yasemînan
li giyanê
min direþîne
carnan
ewrên tarî
xwe dispêrin
ber deriyê
qefesê
bêhn li
min diçike
peyv nîvco
dimînin
hevok
diqurmiçin
helbest
di gewriya
pênûsê de
difetise
pênûs jî
di êþa
helbestê de
dilerize
çavbirçî
û binaran
kîn û
nefret
di dûmanê
cixara min de
meyandin
sebir bû
gule di devê lûle de
rojan
ez miþextî
tenêtiya þevê
kirim
çingîna
bayê reþ
di guhên
min de dinalê
giyanê min
bi lapûþkên
hovan
tê naperûçkirin
ez
kaptanê keþtiya
deryaya
ramanên bêbinî
me
li nav çar
dîwaran
bi neynokên
dilê xwe
hêviyan
dikolim
gewra min
ji lehiya
bedewiya awirên xwe
qultek av
bide
lêvên min
yên ziwa
Xizan Þîlan
2006-07-04
Stockholm
|