|
HÊVIYÊN
TAZÎ
Xizan
Þîlan
êdî pênûs
li bêdengiya perava
helbestê
di xwe de fetisî
peyv
di ferhenga ziman de
ker û lal in
hevok
li çolistana giyanê
tî û birçî ne
her roj
li berbangan
nermiya sibê ya
kenok
di asoyên awirên
xwe de
mizdidim
bi þevê re
stêrên asîmanê
diherikin hinavên
helbestên min
di koþka dilê xwe
de
pel bi pel bêhna
gulan
vediçinim
di xewnên bi tirs
de
bi gavên þemitok
bêrawestan dibezim
li paytexta dilê
min
pakrewan
govenda þadiyê
digerînin
min
kumê bindestiyê
ji serê xwe avêt
azadiyê li nav mêrgên
qefesa xwe diçêrînim
dergevanê nasnameya
xwe me
rûmet
tifinga berxwedana
min e
li heyverona
zivistanan
pelên þaxa giyanê
min
xwe dihejînin
bi teyr û bazên çeleng
re
li asîmanan difirim
girêka êþ û tirsê
bi neynokên dilê
xwe yê dînik
vediçirînim
qurnefîlan
bi rondikên çavên
dilberê
av didim
qêrîna dilê xwe yê
berketî
bi awaza strana Canê
aþt dikim
min
qelemê koletiyê þikand
û dîlitî bi
kindirê sêdarê ve
daliqand
ez
valahiya jiyana xwe
bi hêviyên tazî
dirêsim
dineqþînim
bi xwedî û têr
dikim
Xizan Þîlan
2006-09-01
Stockholm
|