|
KESERAN
VEDIXWIM
Xizan
Þîlan
serpêhatiyên
nependî
di
dirindeya daristana giyanê min de
veþartî
xem
û xeyalên bizdonek
li
tenetiya þevan
tên
pêþwazîya min
di
bêhntengiya xwe de
têm
guvaþtin
mij
û dûmana erjeng
deþta
mêjiyê min
girtiye
aramî
û hêviyên min
li
talana jiyanê
dîl
hatin girtin
min
bêçaretiya
keþtiyê
ber
bi kersaxa asîmanê xwe ve
zivirand
berê
xwe ber bi qibleya laleþ ve
diguhêrim
li
þevereþên þilf û tazî
rondikên
çavên Dilberê
diniqutin
dilê
min yê birîndar
nîgara
Dilberê
li
pêþangeha bêxewiyê
radizênim
þewqa
finda melûl
di
helbesta xwe ya nîvco mayî de
direqisînim
kolanên
hinavên min
toza
bîranînan
vediþêre
roj
li
neçariya xwe
di
dilê min de winda dibe
li
vî bajarê xopan
pelên
salnameyan
di
kîn û nefreta xwe de
diweþin
xwarê
dengê
kemana dilþewat
di
asoyê çavên min de
govendê
digerîne
stêra
dilê min
rondikên
xeman dibarîne
bi
lêvên serxweþ
pêsîrên
hestên tawanbariyê
dimijim
bi
piyalan
ax
û keseran vedixwim
li
kortalên tenetiya min
þevereþan
di
mestbûna xwe de
kevzgirtine
qalikê
jiyana kavilbûyî
bi
neynokên giyana xwe
diqeþirînim
ji
raperîna pêlên kambax
difilitim
li
nav baskên bayê reþ
werdibim
ji temendirêjiya xwe
digirîm
ji rapêçana mirina bêwext re
li daholê dixim
çend
caran di xwe de
hatim
kuþtin û zindî bûm?
Xizan Þîlan
2006-03-14
Stockholm
|