|
KEZÎZERÊ
Xizan
Þîlan
li perestgeha awirên
dilê te
melodiya xwezginiyê
dilorînim
bedewiya te
di axîna maça xwe
de
diguviþim
bêhna binevþan
ji bîranînan
difûre
giyanê min
di evînê de dîl e
li serkêþiya
govenda te
meydan diheje
tu
li asîmana hebûna
min
dûmeqeska pencera
oda min î
li þevbihêrka evîndaran
hênikahiya þewata
kezeba xortan î
li awazên fetisî
pirqîna gewriya
nava dilan î
li temenê
zivistanan
berfîna li qûntarên
Çiyan î
li bêdengiya þevistanan
kaniya peyvên min
î
bêrîkirinên min
li hesreta zozanên
bejna te
diçêrin
li binehiþiya
xewnan
dengê diltenikiya
henesa te me
di keskesora çavên
te de
li veþartokên
zaroktiya xwe
digerim
li temenê kambax
ciwanekî kal im
min
coþ û þahî
ken û girî
li paþila asoya çarenûsa
xwe
veþartin
were
bi gulgenimên porê
xwe
bextewariya kal
ji nû ve bihûne
bi çirûskên bîbikan
ewrên xeyalên min
bireqisîne
li tenetiya siya þevê
stêrkên xwe
di gerdûnê pêjnên
min de
biçirisîne
li Welatê min
dîlana raperîna
newrozê
bigerîne
bi biþirînên lêvên
xwe
kevokên aþtiyê
li parzemîna dilê
min
bifirîne
êdî þev û roj
di kesera dûmanê
cixara min de
sergêj û mest
dipekin
gewde li min
dilerize
giyan diheze
xwîn digevize
qolincên mêjî
ditevizin
were kezîzera min
di agirê qefesa xwe
de
min vejîne
þewata nalînan
bi cotmemikên sînga
xwe
bikewîne
Xizan Þîlan
2007-01-11
Stockholm
|