|
LANETA
DEMSALAN
Xizan
Þîlan
li jiyana kevzgirtî
ahenga janê me ez
ji çiçikên xemgîniya
serdeman
meya êþê dimijim
li kolanên xerîbiyê
lehengê tenetiya
hilmgirtî me
li
rêzên rûpelan
hevokek
bênoqte me
li
tariya mij û dûmanan
peþkên
baranê me
di
movikên gerdûnê de
xaçepirsek
neferisandî me
li
þevistana bêdengiyê
sîwarê
peyva me
li
kûrahiya pêlên bîranînan
noqî
deryaya keseran dibim
bêhna
nîkotîneke tevzînok
xwîna
laþê min
rapêça
ye
li
þev û rojan
girtiyê
oda xwe me
êþ
û tirs
mêhvanê koþka
giyanê min in
li kemîna tofana îxanetê
bûm nêçîrvanê nêçîra
xwe
pêþeroja xwe
di qalikê hêviyên
þikestî de
vediþêrim
di axîna kul û
kederan de
biyaniyê derûna laþê
xwe me
westîbûna temenê
xwe
di melûliya awirên
dilberê de
vedihesînim
xeyalên þevên newêrek
li sergêjiya qêrînan
di xwe de qurmiçîn
hest
li nav lepên laneta
demsalan
di hêsirên veçiriyayî
de
dibehicin
raman
li bêxewiya bawîþkên
xopan
di gewriya xençereke
tûj de
dixeniqe
hêlîna xem û
xeyalên xwe
di nalîna helbestan
de
ava dikim
êdî min
di azadiya vîna xwe
de
daxweza nefsê kuþt
bêhna bayê
mirineke bêwext
ji firnikên min
difûre
werin
gora cendekê min
di awaza stranan de
bikolin
bi axa def û
zirneyan
binixumînin
Xizan Þîlan
2007-02-12
Stockholm
|