LÊ LÊ ESMERA ÇAVŞÎN

Xizan Şîlan

dergehên keleha sîng û berê xwe

ji  stûxwariya lome

û gazinên min re veke

ez

li ser mîndera qedîfe

ya koşka bejn û bala te

rûnim

nameya kurteçîroka xwe

diyarî neynika odeya te

ya diltenik bikim

were

bi saya derenceya

dermanê awirên melûl

dakeve nav kerba  hinavên

jiyana rojên min

lê lê xatûnê

li welatên xerîbiyê

li dûrî te

li koçberiyê

li kolanên bajarê sêwî

di kelejana tenetiyê de

mîna mecnûnan digerim

lê lê sîngsedefê

rengê nale nala axînên min

çîlspî ye

rengê perdeya bextewariyê

reştarî ye

baskên lorîna xewa şevan

şikestin

çûkên xewn û xeyalên şîrîn

li asîmana giyanê piştxûz

êdî nafirin

lê lê gerdenzêrê

min

berê qibleya duayên xwe

li nav toz û dûmanan

di şopa gera sînorên te de

winda kir

ji henasa qêrîna gewriyê

bêhna axa sirgûnê

difûre

karwanê evîna çola sehrayê

di bendewariya germa qijqijî de

westiya

katjimêra zendê demsalên têkçûyî

rawestiya

lê lê rindê

yasemîn û nesrîna bêrîkirinan

di hesreta tunebûna te de

reş girêdan

tofanên dema bêwijdan

li ber esaleta meşa gavên min

rêz û hurmet girtin

çokên bedenê perîşan

di sernermî û dilsoziya xwe de

kût û şerpeze bûn

li paytexta rezîl û riswa

tam û lezeta silavên beyanan

genî bûn

dîwarên qonaxa şevbihêrkên şad

herifîn

laşê ferhenga gotinên rût

cemidî

lê lê dilsafê

kilîda deriyê çarenûsa xopan

qet venebû

salnameya roja dayikbûna min

pir poşman e

ez dîsa

di bêçaretiya hestên xwekuştinê de

li zîndana êş û keservedena şevên xwe

vegerîm

dengê pêlên tirsa bayê xeşîm

di guhên bêxewiya nivînan de

wîzewîz e

                          Xizan Şîlan

                          2009-09-12

                          Stockholm

çapkirin