|
RINDA
MIN
-Name-3
Xizan
Þîlan
jiyan
kortaleke
bi canêþe
dilê
min
yê
birîndar diperpite
di
nav derd û kulan de
min
zor û bela
xwe
pê girtiye
bi
kevirê çiya
û
zinaran ve
bi
neynokên xwe
neynokên
min mîna
lapûþkên
pilingan
dikim
qêrîn û hawar
mîna
dengê qulingan
dîsa
jî rawestiya me
li
ser lingan
dixwazim
perda
li ser
bêdengiya
xwe
bidirênim
lê
peyv û bêjeyan
nabînim
êþa
dilê xwe
hesreta
xwe
eþqa
xwe
ji
te re vebêjim
rinda
min
di
nav azar
û
êþên bêbinî de
hatime
fetisîn
û
strandin
di
nav pevçûnê de ne
bi
hevdu re
raman
û hestên min
yên
îsyankar
lê
nizanim çima?
bes
min tu bidîta
ji
dûr ve
keser
û axînek
bikiþanda
ketibûm
înzîwayê
bi
tena serê xwe
di
tenetiye de
dikim
feryad û fîxan
mîna
bilbilan
dîwarên
oda min
li
min bûyê zîndan
rinda
min
bêhal
in
payîz
û zivistan
bihar
û havîn
raman
û hest
pî
û dest
û
awirên min
kenê
dev û lêvên min
çok
û gavên min
kezeb
û cîgera min
dûmanê
cixara min
xwîna
canê min
þev
û rojên min
têne
xijkirin
li
ber pêlên ava deryayê
ya
jiyana bi êþ û tirs
rinda
min
ne
tama bêhna
gul
û nêrgîzan
li
biharan
ne
tama bayê hênik
li
payîzan
ne
tama
serma
berf û pûkê
li
zivistanan
ne
jî tama
tava
germa qijilî
li
havînan
carekê
bibiþire
ramûsanekê
bide min
dilê
min yê
di
nav þerê raperînê de
haþ
bike
rinda
min
porê
te yê xumrî
têxim
navbera pêçiyên xwe
ên
zirav û bihûnim
jê
çar gulîstanan ava bikim
rinda
min
bi
saya xewn û xeyalan
di
nav toz
û
dûmanê de çarnal
ber
bi te ve têm
Sîwarê
hespê boz im
nameya
xwe
dinivîsim
bi
zimanê sirûþtê
xwe
dispêrim
bîranînên
xwe
rinda
min
destê
xwe bidim ser
cot
memikên te
yên
mîna nokan
ramûsim
û bêhn bikim
ewan
beybûnokan
qefesa
sîngê te
hilbihata
û dabiketa
mîna
pêlên ava derya ye
mîna
masî yê ku
di
serê nîkê de
biperpite
dilê
min jî
di
nava sîngê te de
bi
coþ û heyecanê
lêbiketa
û
biperpita
rinda
min
di
xewên þevan de
bi
te re
diaxifim
rinda
min
ez
niha
di
tenetiye de me
mîna
stêrka li ezmanan
mîna
girtiyê
heps
û zîndanan
te
ji
dîrokan
çîrokan
çûkan
mozan
ji
kurm û kêzan
dipirsim
rinda
min
ez
ronahiyê
berhev dikim
ji
çirisîna
heyv
û stêrkan
ji
bo þevereþên kor
ez
germahiyê
berhev
dikim
ji
tava rojê
vediþêrim
di
hembêza xwe de
ji
bo mirovên dilsar
mîna
tevna dayîka xwe
dixwazim
eþq
û
hezkirinê veçînim
li
ser axa Cîhanê
di
navbera mirovahiye de
ez
mirovekî
sergiran
im
bargiran
im
di
eþq û bedewiya te de
derbeder
û wêran im
rinda
min
dengê
min
mîna
dengê
bilbil û hozan
dibim
dengê
feqîr
û belengazan
mîna
dengê
stranbêja
hêja Zozan
dibim
dengê
azadîxwazan
mîna
dengê
Ayþe
Þanê ya wek kewan
dibim
dengê bilûrvan
û
heyîranokên bêrîvanan
were
rinda min
meke
nazan
eþqa
dilê min
li
min bûyê girtî
û
zîndan
þewqa
finda xemgîn
diçirisî
ji
hinava
daristanên
canê min
cîgera
min diþewitî
çira
oda min
ya
bi þev û rojan
vêdiketî
mîna
awirên çavên min
yên
melûl û bi hesretî
ez
piþta
xwe dispêrim
bîranînên
xwe
li
jiyana bi êþ û jan
temaþe
dikim
tinazên
xwe
bi
Cîhana rûreþ dikim
di
canê min de
jehra
eþqê berdan
nizanim
ezê çawa
xilas
bibim
ji
kul û derdan?
xulamê
te me
Dilberê
ma
ezê êþa giyana xwe
têxim
kuderê?
nikarim
bijîm
bi
vî hawî
dê
ezê koçbikim
biçim
li rojeke sayî
êdî
were bese
ma
tu li ku mayî?
Axx
ax! rinda min
bermalya
min
Evîndarê te Xizan
Xizan Þîlan
2004-01-14
Stockholm
|