RÛPELÊN DÎROKÊ

Xizan Şîlan

li ber bayê bagarê

rûpelên dîrokê

dadiweşînim

ji gemarê

dîroka kevnare

dîsa dibû dubare

pêşeroja mirovahî ye

tarî ye

ronahî ye

ne diyar e!

çendî zeman e

bi salan e

dîsa îşkence û talan e

dem, dema gurên

devbixwîn û hovan e

qêrîn û hawara bav û kalan e

dilê min jî dilekî bi kovan e

li ber dîmenê foto û kameran

zencîr xistin destê cameran

ey dîrok dîrok!

ji bîrbûne destan û çîrok

sergovendên li dîlan û dîlok

dîrokê ez dîsa xapandim

bi min kenî

kolan û xendekên

bi xwîn û genî

Welat bi Welat geriyam

di ser sînor û qiteyan re

dageriyam

min got;

ka rastî û durustî

hevaltî û dostî

azadî û serbestî

aştî û rûmetî

û evîndarê dilketî?

bi awayekî xemgîn û matmayî

ez dîsa li xwe vegeriyam

li ber bayê seqemê

dê ez ê danîşim

li ser kursiyê meqemê

rûpelên rûreş biçirpînim

bi destên xwe biçirînim

li ber ba kim weke ka ye

li ber awaza

kilameke serhawa ye

li ber bayê bahozê

rûpelên dîrokê

dadiweşînim ji tozê

ez ê çi bibînim hevalo!

li ber devê cinawiran

laşê berxa kozê

û mirovahiya li ber aforozê

ji rûpelên rûreş

mêrkujî

xwînmijî

qirêjî dirijî

dipijiqî serçavên

axa şaristaniya Cîhanê

bi destê mirovên hov û bejî

hawaaar hawaaar

ez jî

di nav kûrahiya ramanên bi êş

li nav bêtalîha feleka qehpik

di navbera mirin û jiyanê de

bi dilekî sûvêhatî

westiyayî

bi stûxwarî

li vî warî

li wî diyarî

bi çavên kelegirî

diçûm û dihatim

bi gavên sist û pist

mîna dînan xwe bi xwe

dikir piste pist

û seri li dîwar dixist

Bijîşkan gotin

nexweşiya te

nexweşiyeke psykozê 

li ser kezeba min ya reş

devê kul û birînê vedibû

mîna nexweşiya sîrozê

bi navê Bavê Nazê

didim sozê

ez ê

wan nexweşî û qirêjiyan

biçinim û bidim hêrandin

bi saya Aş û Patozê

nêrgîz û kulîlkan bireşînim

deşt û baniyan bixemilînim

bi kulîlk û şînahiyê

li ber dengê wîzewîza

mêş û mozê

               Xizan Şîlan

               2004-05-25

               Stockholm

çapkirin