|
WERE
Xizan
Þîlan
te
bi fermana
ba û bahozan
ez dame nasandin
beybûnên giyan
li mêrgên dil
çilmisandin
ji baskên
hechecikan
xwîna penaberiyê
dipijiqe rûyê çarenûsa
min
kolan digirîn
kevir diqîrin
were
di kefa mistê de
gora îxanetê
bikole
ji birîna zarokên
me
bêhna þeweta barûtê
tê
li goristanan
kulîlkên
demsalî þîn girti ne
were
agirê dojeha
kolanan
vemirî ne
jîn
di tora jiyana bêbextiyê
de
dipirpitê
bi kilîta dîlitiyê
deriyê hêviyên
min girtin
tirsa xewnê
bedena min radipêçê
nifiran
li tenetiya þevên
xwe
dikim
bi rojê
li goristana biyaniyê
termekî mirî me
di bêçaretiya gewdê
xwe de
têm guvaþtin
ji henasa min
mij û dûman difûre
bîranînên
zaroktiya xwe
di paþila çiyan de
vediþêrim
feryad û axînan
di aso de
dibînim
ji gewriya xwe
hevokên xwînê
vediriþim
li baxê dil
demsal û sersal
qurmiçîn
te
tevna tenêtiya þev
û rojan
li eniya min hunand
were
min
bi hêviyên xwe efsûn
bike
birîna mofikên piþta
min
bi werîsê keskesor
bipêçe
stêra þadiyê
diyarî pîroziya
dil bike
stûxwariya
simbilê zeviya dilê
min
bi barana giyanê
xwe
av de
were
bi rondikên çavên
xwe
êþa qolincên
jiyana min
mizde
li beyanan
bi dengê çivîkan
re
xem û xeyalên min
birevîne
were
Xizan Þîlan
2006-04-12
Stockholm
|