HAWAR KURDINO!

ÎRO YEK BIN! HEKE MA SIBÊ DERENGÎ YE!“

A. Balî 

Tevgera Kurd ya azadîxwaz pêwist e, çalakî û sitretêjiya xwe ya ji bo Tirkiyê û Bakurê welat carek din di pêş çavên xwe re derbas bike. Gelo em sî sal e, dibînin ku şer û aşitî bi hevra nameşê! Di aliyê din de legal û ilegal jî li gor mercên Tirkiyê wek hev têt dîtin. Karê em Kurd dikin û berhewa diçe her tim di xizmeta dijmindaye! Dema sitretejî usa be, karê legal dibe jî, dijmin bi karê îlegal ve girê dide û kê çi wext li kîderê dikuje, an jî bavêje girtîgehê ne xuyaye!.. Wana (Tirkan) tim bi kevirekî du çûk bi hevra kuştin ji xwe re kirine adet û kar...

Li Kurdistana Bakur hêdî dem hatiye dawî. Hêza Kurd gerek hesabê xwe yê hebûn û nebûnê baş bike. Ya şer, ya karê demokratik ku yê ji aliyê hemî cîhanê ve tê pejirandin! Sî sal zêdetir e, ku têkoşîna rizgariya Kurdistanê bi zirufên ne baş ji aliyê cîhanê ve têt nasîn. Ne usa be jî, em Kurd rastiya xwe nikarine li alemê bidin nasandin û qebul kirin. Ew bi serê xwe tenê be jî, ma ew kêmasiyek mezin e? Tevgera Kurdistan bi çalakiyên xwe yên demokratik ew ne rastiya kolonyalîstan ya li cîhanê belav kirî pêwist e, ku heya roja îro ew ne heqiya vala derxista!.. Ji bo ku hêzên Kurdistana Bakur yekîtiya nav xwe çê nekirin û yekîtiya xwe sivik dîtin. Hevdu gilîkirinê jî ew rewşa qambax hate meydanê.

Tevgera Kurd di ew demên borî de astengên li pêşiya xwe heyî ranekir û saziyên heyî jî li gor rewşa cîhanê xwe nûve nekirin. Şaşetiyên di pratîkê de dibin tukesî ew erka giring di keseyetiya xwe de ne dîtin, ku rexne bikin, şaşetî û rastî ji hevdu cuda bibin! Bes karê bûyî û karê saziyên Kurdistana Bakur heya îro kirî li dijî hevdu baştirîn çawa neyar bin û neyartiyê bikin. Rexneyên li ser riya bratiyê bûyîn jî ciyê xwe negirtin. Piraniya rexnevanan jî, ji aliyê hêza xwe di nav rexneyê de dibîne ve wek neyar hatin dîtin. Dost û dijmin ji hevdu baş ne hate cuda kirin.

Dema îro jî wek dema boriye. Bes neyartiya heyî di nav bê dengiyê de dimeşe! Rewşa Kurdistana Bakur îro ji herojê bêtir di nav xeterê de ye. Pişaftina (asîmîlasyon) gelê Kurd bi hemî lez û bezê berdewam dike. Di metrepolan de hêdî zarokên Kurd bila li alîkî bin, Kurdên têgîhîştî yên mezin jî bi zimanê Tirkî diaxifin. Kurdên dibin qoriçî û koriciyên dibin Tirk heroj zêdetir dibin. Di hilbijartinan de Kurd nikarin qasî nîviyê rêyên (dengên) hilbijartina dema borî bigirin. Şervanên azadiyê ji her demê zêdetir tên kuştin. Lê vê carê dijmin bi kuştina wan dilê xwe sar nakê û diçin serê wan cangoriyan jî jê dikin û bi cendekê wan dileyhîzin!.. Li hember vê hovîtiyê hîn jî hêzên Kurd refên xwe nakin yek û nabin yek hêz! Gelo Kurd rêya çi dipên û li benda rêya kê ne?

Dema mebusên Kurd yên nû hatî hilbijartin behsa mafên Kurd û mirovetiyê dikin, Tirk û rojnamevanên wan diqîrin û dibêjin: „Ewê bi devê terorîstan qise dike, dengê wî qut bikin!“ Ew têt wê wateyê ku wek wekîlên berê, ewên nû hatin hilbijartin jî bê deng bihêlin û bavêjin girtîgehê, an jî ji holê rakin!.. Wê demê rê ji yên wek qetîlên mebusê Kurd birêz Memed Sincar kuştin re rê carek din vedibe?..

Li dinê herkes aşitî û azadiyê dixwaze. Dema Tirk aşitiyê  li ser tunebûna Kurdan bixwazin ava bikin, Kurd jî di alîkî de bê deng bimînin û ji wan re alîkar bin, wê demê çi sûda aşitiyê ji Kurdan re heye?.. Aşitiyek usa dawî li Kurdan hat şunda bibe, ew jî qet ber tiştekî nagire. Hin berpirsiyarên Kurd tiştna li gor hest û xwestekên Tirkan pêşniyaz dikin. Kurd bi ew xwestekên ne di ciyê xwe de pê ne razîne. Lê Tirk ew xwestekên wan Kurdan  jî qebul nakin. Tirkên faşîst ewên ku ew xwestekna pêşniyaz kirî jî wek neyar dibînin û pêşberî gelê xwe dikin. Bi tirs û hovîtiyê dixwazin Kurdên welatparêz bidin tirsandin û bi wana gavên paşve biçin, bavêjin avêtin!..

Kurdên mebus hatî hilbijartin, an jî alîgirên hêza wan îro behsa serxwebûnê an jî behsa Federalîzmê jî nake? Lê Tirk wana dîsa jî bi navê terorîstiyê bi nav dikin û hovîtiya xwe serê şervanên Kurd yên kuştî bi serjêkirinê nîşana xwe ya aşitiyê  li pêş çavên dinê rêdiêxin. Li hemberî Tirkan rêya em Kurd tê de dimeşin de, em dibînin ku em bi wê sernakevine.

Pêwistî heye, ku her Kurd ji xwe bipirse û bêje gelo ezê çi bikin?  Pêwist e, ku em hemî Kurd bi hevra bifikirin û bersiva vê pirsê bi hevra bidin.

Carna kesên welatparêz jî bi gotinên xwe yên şaş mejûyê miro tevlihev dikin! Berendamek mebusên Kurdan ya li pêş hilbijartinê digot: „Sînorê Mîsak-i Millî heya Silêmaniyê biçe jî, emê pê kefxweş bibin. Kesên dixwazin –peymana Sewrê- şunda bînin hene. Em wan şermezar dikin!..“ digot. Xwedanê gotinên usa Tirk bin mirov dibêje Tirk dikarin usa bêjin. Ji bo ku ne heqiya xwe dixwazin li ser Kurdan ferz bikin. Lê Kurdek nikare bi navê Kurdan usa qise bike. Lê ew usa jî qise bike Tirk wê jî îro bi navê terorîstiyê bi nav dikin!.. Em usa ketine nav polîtîkek şaş, ku em nikarine dor paş xwe jî baş bibînin û binirxînin...

Dema Tirk, me Kurdan bi xwesteka aşitiyê bilê qebul nekin, tê wê wateyê ku carek din jî em Kurd bifikirin! Ya emê xwe bidin qebulkirinî, an jî emê teslîm bibin! Ma ji vê bêtir rêyên din hene? Di biryarek usa de bi dereng mayîna hêzên Kurd, doza gelê Kurd yê zirarek mezin bibîne. Kesên bi rêya demokratîk hatî hilbijartin û bûyîn mebusên Kurd, ew jî wek şervanên azadiyê bi nav bibin û Tirk heroj êrîş bibin ser wan, kesên Kurd ji derva dimînin nikarin her bê deng bibin û polîtîkek usa bipejêrin.

Bi vala dem borandinê dijmin bi me dileyhîze û ji xwe re wextê qezenc dike. Kesên aza ger pêşiya lîstikên neyaran negirin, kesên di nav tunetiya neyaran de dijîn yên di zindnan de nikarin rolê xwe baş bileyhîzin. Ji bo ku dijmin tu caran wê derfetê nade kesê ku di bin destê xwe de dîl hatî girtinî!.. Yên berê digotin ku :“Li cem Osmaniyan lîstik, dek û dolav pir in! Dema yek vala biçe yek din derdixînin holê.“ Ew lîstika îro li ser Kurdan dibe, pêwist e, ku Kurd, wê vala derxînin rêber û girtiyên Kurd yên di zindanan de dijîn serbest bikin...

Ew gazî û qîrîniya ez dikim ji bo hemî Kurdan e! Kurdîstanîno! Dest bi şerê navxweyî berdin û tevgera azadîxwaz li cîhanê bi mafê Kurdan yê gelerî bidin nasandin. Ji bo ku di rewşa îro de hêzek Kurd tenê wenda nake, dema wenda bû, em hemî Kurd bi hevra wenda dikin. Di hilbijartinê de xuya bû ku Tirk dixwazin bi rêya dîn (ol) Kurdan dîsa bixapînin. Piraniya Kurdên sunî dîsa ber bi ola îslamê meşîn û mebusên alîkariya şovenîst û faşîstên Tirk dikin hilbijartin. Heya kîngê emê bêne xapandin? Kîngê aqlê wan Kurdan yê bête seriyê wan û nebin lîstika dijminan?!.

Di dawî de, di rêyek rast de, di rêya azadiya Kurdistanê de, em hemî Kurd bi hevra mimeşin ma çiqas xweş dibû?!. Ew xewn û xeyala Kurdan ya sedsalan e. Kurdino, vê carê xewna xwe ya îro rast bikin û bibin yek! Heke ma sibê firset ji dest diçe, derengî ye!..

1. Balî

04.09.2007

çapkirin