|
ÇARIYA
MIRINÊ
Bêkes
Têlo
Ez
helbestim….
Gava
pêl min kirin
Þevên
reþ ,
Dengvedana
te
Ji
tîrejên rê
Ramûsana
rokê bi gavên
Hedî…hedî
lotikên jîne
Di
singa min de dipejiqand.
Ez
helbestim…..
Gava
destê xwe min vekir
Yeko..yeko
navên helbestvan, sikak
Û
evînwargehên te dihatin xwar
Ji
birîka hiþê minî dagirtî
bi dilbijînê
Bo
pepûlên te…ji narkozê.
Oh
qamiþlo keça Mîtanî ! min watek din dît
Ji
laþe te re
Kêlîka
mirim
Û
nûvejîm
Di
destê hemþeriya por zerê,
Ev
çi tirse?
Ji
veþeartina çemê peyvên min
Ku
ne di paþla te debe.
Ez
helbestim ….
Ser
laþî min
Dîlana
peyvan bi tilîyên esman
Çariya
tariyê radixist,
Û
Li çar qunçik
Mirin
þipya bi çavên cam
Li
min dinerî
Di
havîngeha sêwî
Wek
welatê min.
Tu
min dibinî?
Ez
nabera tariyê û ronahîyê deme
Li
jor û jêr
Ti
car kes ji pira min
Derbas
ne kirye
Helbesta
bê… kês!
Tu
pepûla herî bextewarî
Zaroktiya
te keske
Dibêje
kal nabim.
Oh
! Çariya mirinê
Nizanim
çi dixwazî
Îro….
Desmala
Ay a qamiþlo bavêjim?!
Te
digot :
Ta
kengî
Ez
gorîbim nav biranînên belengaz?
Wa
malayketno!...wa malayketno!
Min
binixumînin
Bi
bask û hilma wê
Tîme
bo…av..ronî
Û
xwîna wê,
Avdara
rehên min bo gulqedifa min rûgeþ be .
Ji
pencerê mirin meþiya xwe qevest
Helkewta
mine ku qamiþlokvanî me
Bi
vegera lotikirina peyvên jîne
Di
qada laþe minî þikestî .
02-09-2007
|