Hostayê peyv û denga (Ji bo Mehmet Uzun)

 

                                                           Ayhan Erkmen

 

Tu ne merivê vî wextî bûyî

Wextê qedîm de hatibûyî

Lê belê peyv û dengê te

                      pîrozwer bûn.

 

Te neynoka ve koland

Rêça lingê gelê me

                     kû derê ketibiye

                                 rûyê dinê

Rastî xeznê  peyv û dengê hêzar salan hatî.

                                ‘Dengê jibîrbûyiyan

                                 Dengê bêdengan’

Tu qedr ne dîtiye kesî

Xêncî çend kesî

 

Te wana ve  xwe naskir

Min te ve

Ew peyv û deng emanet bûn

Te ewna yadîgar da me

 

Ziman evgas þîrîn bû

Ba hevbûna peyva viqasî hev dikirin

Dengbêj viqasî kur

Êgîdê me viqasî zêde

           Gotinê wan viqasî giran bûn

 

 

Ew peyv û deng

Car caran hespê seqlawî, rûyê welatê me

Car caran darbeþanek, ser Dîclê ber ve Basrayê

 

 

Tu û ez em siyarê wan

Rêberê me êgîdê Kurdan

          Mîr Bedirxan

          Surmelî Memet Paþa

          Îhsan Nûrî Paþa

          Mîr Celadet

          Memdûh Selîm Beg

          û kevok…………

 

 

Destbirakê me

Pira dîroka me

Dengbêjê me

           Biroyê Kor

           Êvdalê Zeynê

           Êhmedê Fermanê Kîkî

 

 

Der û dora me

Rengê Mezopotamya yê miletê qedîm

Keldan, Sûryan, Nastûrî, Kurd, Ermenî

 

Car caran cem  Êvdalê Zeynê

Qesra Ýshak Paþa, Bazîdê

Tevî refê Surmelî Memet Paþa

Cem Osmanlî, pêþberê Dadaloxlî

                      torosa

                              þer de

       Gelo zanibûya Surmelî Memet Paþa

       Ya wê rojê hate serê Dadaloxlî

       Îro hatiye serê nebiyê wiya

       Yê dîsa biçûya alîkariya Osmanliya

 

Car caran tevî Biroyê Kor

Bîrca Belek qonaxa Mîr Bedirxan

Cîzra Botan

Germiya serhildanê

û Sermiya…..  sirgunî û penaberiyê

 

Car caran  þahîdê aþqê mezin bûn

Tevî Mîr Celadet û Canan

Îstenbolê, Beyrûdê

Tevî Memdûh Selîm Beg û Ferîhayê 

Sûriyê

 

Vê demê dilê me  tevî kevoka,

           serê çiyayê welatê xwe.

Tu nava destê nexwaþiyeke bê namûs,

           paytexta dilê me

Ez serxetê hîvya  te

Tu yê dîsa bibînî peyv û dengê pîrozwerbûn

Dîsa  bêjî

           Rabe dema pey ketina peyv û dengaye

emê dîsa serê xwe hildin û herin

Hela gelek

              cî,

                   kes

                       û tiþt hîvya te ne

                                  hevî te ne

 

 

de were

de were

de were

de were

                                                               

Ayhan Erkmen

10.08.06-pazarcýx

 

 

 

çapkirin

copyright © 2002-2006 info@pen-kurd.org