Xewn
û Hêvî
Azad ZAL
|
Li
ber destê sibeyê, Di
berbanga þiyariya xewa hezar salan de Min
xewnek dît Xewneke
zelal Dayikek
zelîl bi rengê spî Hate
pêþberê min û sekinî Di
her destekê wê de seriyek yên zariyên wê Ew
jî spî lê spîyek saya |
 |
Û
bang li min kir dayikê
Deng
dengê dilê wê bû
Min
ne bihist dengê dilê dayikê
Lê
dilê min bihîst
Dilê
min got;
“ji
bo çi ez bi hêviya þkestî berê xwe didim gorê?”
Dilê
min bersiv da xwe;
“Hêvî
tune be çê dibe, þîn dibe li ser dilê xembar
Hêvî
þkestî be dicebire li ser dilê birîndar
Hêvî
heliya be dibeste li ser dilê evîndar
Hêvî
xeyîdî be diriste li ser dilê ristevan…”
7
Rezber 2007