Jiyanek

Beşîr Mele

ya ku tazî û birçî lê digrin ?

di xewnan de dibînin û ji wan direve!

derhinêrin  bi baskên hesinî lê dikolin

Bi xincerek zingar girtî,

kilîta dergehê gençîneya  hişê buhurî  vedikin.

Parî  û  nivîna hêlîna xwe di qoqî de tevin didin

Di bin siya mejî de bi wijdanê  çandê vedidin

Dahola guh girtînkê

 ber bi rewrewkê jiyanek xwekuştî.

Jiyanek asûdeya wê keçel..

xwazgînî li piyanek rût

girê dilê xwe ,Volkana nava xwe

di şikandina parsiwê wêde rehet dike.

Kê ji wan rêz ji piyanekê re girtiye

Kolan tijî şûşe û pêlavên bê serîne

û evîn di kelaxê jinê de wek kosîyekî mirîye

Dengê şabaşê :"werin Cuherên belaş"

Serên bi Cuher di şiqaman de nema hiltên

Miryên mezelan:

 bihisreta mêvenekî serçav vekirîne,

Tev ji qirka xwe tirsyayîne

Cildiruwekî  kor xeftanî hêviyan darvedike!

Jiyanek li xwe xistî…

 ji bilî vegotina mirî û Cuher pîtekê nabhîze

ku barenek ji ewrên peyava ciwan jî dibare,

bi qasî wan segvanên tîpa dengdar jî dibezin

termên pevokan di peqpeqokan de

bê wate çav beloq dibin…

zirbavan zirzave  afrandin

bi solê dipeyivin ,dinîvisin

pênûs xistne wek pêlavê…

xuwêya bê çêje…

dema beravêtina angoyan

şahiya malperestên sedsalê

û dizên neftê,bi dû xweve ketine.

dibe ximava zimanê şêrîn zuhabûbe !?

helbest  teslîbûbe!?

Teknolgiya ,sitran kujtibe ?

Kezba mişextî bi jehrê vegere?!

Agir di dara bêjyan de lotkan dide

Dilê birîndarekî azadyêyî lal ,diqiçqiçe…

Xwîna şehedî ji boyaxa sipî ditirse,

Gelo xewine lehya pirtûkan bê ?!

Gijlokê şîrava tirî li êgirke û banke ewran:

Çemino ji lehyan avis bibin wê baran bê

Tifkin riwê baniyên nizmî navik tazî

Wan perav qehpkirne

Tajî û gurê sitêrka sibê

Zinêkarê nan û xwhê

Pênûsa ling li jor…

Çêja jiyanê şelû kirine…

 Beşîr Mele

çapkirin