Bilûra Xewnên Newroza Kuþtî

 

Bêwar Brahîm

 

 

Þev, xewneke xweþbû, ji hilbûna agirê newrozê re.

Bihinvenadeneke fireh û bêmawe bû, ji dilgirtiyên azadiyê re.

Tacagulên rengîn bû, li ser sînga yadiyan.

Qamiþlo, bejna xwe bi þal û þapikên Kurdî girêdabû.

Guliyên xewnên xwe, bi kulîlkên Bagok û Qendîlê xemilandibû.

Rêkewtiya pilankirî a rûreþ, pençên xwe dirêjkirin?

Þal û þapik, ji ser bedena Qamiþlo çirandin.

Kulîlkên Bagok û Qendîlê perpitandin.

Dilên dayikên kovan, careka din sotandin.

 

***

 

Kê, bilûrên hêvîyan ji nav tilîyên nivîna xewnên xweþ kiþand?

Kê, çiftiya nifiran li ser kezeba doza me barand?

Kê, meþa pêvajoya karwanên hêvîyan rawestand?

Kê, ramûsanên xewna azadiyê.

Li ser dêmê Qamiþlo, kirin qermîçokên þîniyê û dilê wê þewitand?

Maaa ne bese, ji xezeba dîroka reþ re???

Maaa ne bese, ji cînosayda gelê Kurd re???

Bilorînin, xewna azadiya bêmirad bilorînin.

Di himbêza Memoyên emro de.

Di baxilên Zînên bêþens de.

Di xap û fêlbazîyên Bekoewanên bêewle de.

Xewna azadiya bêmirad bilorînin.

 

***

 

Li bin darbestên bengîn û ciwanan.

Li nav barana hêsrên dayik û yaran.

Newroza ronahîyê.

Bi xwîna Qamiþlo pîroz bû.

Li ber qêrîn û hawarên wê, govend geriya.

Lê, çi govend bû???!!!

Desmal, ji destên þahiyan kiþand.

Û semayek taybet, ji xilmaþiya bayê azadiyê re afirand.

 

*** 

 

Sîdarkirina çûk û balindeyan.

Bûye sûnd, ji xezeba reþtariya zilm û sitemkariyê re.

Me ji xwe re digot:

Emê, di emroja cajna taze de, dilþahiyeke din.

Li þadûmaniyên xwe, yên pir… pir kêm zêde bikin.

Me digot: Emê stêrên çirisî, ji asmanê bûnê daxînin.

Û li xerîbiya xaka welatê xwe belav bikin.

Lêêê, nîgarên hevbendiya sazan, þev di dilê xwe de hembêz kirin.

Kevanên bêdengiya me hatin girtin û nema vebûn.

Nijada mirinê, bû diruþm li ser têlên dengê aþopiyê.

Pêngava dijwar, bi xwîna gerim çesipî.

Bi giyanên nazik meþiya.

Bi xwînê, agirê newroza me hilbû.

Bi xwînê, birînên devgirtî vebûn û dîsa kulbûn.

Wêraniya av û xakê, kilê çavên xewnan û raperîna omîd û xweziyan.

Di gelî û newalên çiyayên doze de.

Dibin þap û erdehejîn.

Dibin dîrokek dêrîn.

Wijdanên gemar paqij dikin.

Deriyên guhên girtî vedikin.

Bîrdankên xewar hiþyar dikin.

Vedenga her kêlîkeka dilêr û cegerdar.

Bêhempa, li ser  aniya rojgar û demê muhir dikin.

Bêhempa muhir dikin.

 

21.03.2008

 

 

 

 

çapkirin

copyright © 2002-2008 info@pen-kurd.org