Bûka qurbanê

 

( Ji kulîlkên gundê Alaqosê re û di serê wan de Zîna Besamê Meran Axa )

 

Bêwar Ibrahîm

Di nav toza

Ezmona bê peyman de,

Min serê xwe rakir û

Da ser şopa

Hêsirên reş û çirisî !

Ji şihîna çar aliyan ve

Serê min derizî ...

Lê xwîn jê ne herikî,

Bi tenê wêneyê min û

Zîna sê salî

Ji nav şivîlekên serhişkiya wî

Mejîyê tazî

Derketin,

Li nav şînahiya

Zeviyên genim û

Reşahiya zeviyên

Petrolê,

Zînê bû bûka qurbanê û

Ji nişka ve kirasê

Bûkaniyê

Di ser xwe re anî,

Xwe avêt himbêza min,

Peyalên şermîniya

Çavên xwe

Vala kirin nav jenîna

Cog û geliyên

Dilê min û

Ji min re got :

Metê Bêwar ezê ji te re

Stranekê Bêjim ..

Min jî velvînek bi hêz dayê,

Rabû ser xwe,

Çavên xwe bi ser hevdû ve anîn û

Dest bi strana xwe kir :

( Ey lê gulê

Gula minê

Şêrîna ber

Dilê minê ... )

Li ber dengê Zînê û

Hejandina bejna wê

Sawêrên

Bejna Bilbilê Xemgîn

Bû kofiyeke reş û

Li ser serê min

Hate danîn ...

Hingê

Bê hemdî xwe

Ez keliyam û

Min dijûn li

Bêwariya xwe

Barandin ...

Ez, Zînê,  berên reş û

Xaka Alyan ...

Tev bûn xaz û petrola

Şewitî

Li ber pozê

Mirinê.