Li nav dilopên hêsrên mirinên nemir

xwezîyên avahîyê zelaltir dibin

Bêwar Brahîm

Bi himberî ku mirin hevwindabûne , eynî vê mirinê hevcivandine , xwezîyên windabûna bê dîtin , di hevcivandinê de diçirisin , dikin gazî :

- Em berdevkên Şêrgelên tevgera azadîxwaza Rojê ne , em pêmayên sirodên nişteman-perwerên dozê ne , em vedenga dengê peyvên stûxwar in , em delavin ji dilopên hêsrên zuha re . 

Di hevcivandinên li ber siha mirinê , civatên hevokan têne pînekirin , mirov hest dibe ku zelalî , bi şorahîya ava hêsir û rondikan zelaltir dibe , belê dema hêsir li ser  afraneran be , wê zelalî hêj zelaltirîn bibe .

Emê hewl bidin bi dilopên hêsrên bêmiradiya xwe , hinek şivîlek di Çiyayên asê de vekin , bi ronahîya hêsrên pêvajoya nifşên kevnar û dêrîn - ku bê guman seydayê Keleş mirovek ji wî nifşê zêrîn  bû - pêşerojên ku hê bi rê ve hatî ronî bikin .

Ji kevntirîn dem , Başûrê-Rojavayê welêt , resentirîn bingehe ji rewşenbîriya Kurdî re , mezintirîn û kurtirîn nimone , li ser rola vî beşê pîroz di pêşvebirina ziman û çanda Kurdî de , ku Mîr Celadet Bedirxan , li nav Gulgenimên zevîyên wê û li ber siha Lat û Zinarên wê , tîpên latînî afirandiye û dengê (  Hawar ) a xwe  bilind kirîye .

Îro nivîskar , helbestvan û rewşenbîrên Başûrê-Rojava , bi ser bilindî hebûna xwe bi hebûna tîpên latînî û bi hebûna ( Hawar ) ê diçesibînin , lê pirsa ku birînê li şûna birînê vedide ewe , Mîr Celadet Bedirxan û Hawara xwe resentirîn bingeh ji bo me danîn , gelo me çi avahî li ser vê bingehê ta vê kêlîkê avakirin e ???

Seydayê Keleş û hevalên rêbaza xwe , derbarî kêşeya ziman û çanda Kurdî , bi ser bilindî bi rola xwe rabûn , di dema tirsê de , ku  avanî dihatin wêrankirin û kesekî newêrîbû navên Kurdî li zaroyên xwe bikin , wan bi zaimanê Kurdî dinîvîsandin , vajî wê ku îro avanîya peyva Kurdî diranên tirsê hildike , navekî Kurdî nemaye ku me li zaroyên xwe nekirine , lê sed mixabin nivîsandina bi zimanê Kurdî , li nav pêngavên di cih de mayî de dîl maye , hewldanên gavavêtina li pêş , bi paş ve dimeşe , sîstemên giramêr û rastnîvîsandinê ji hev tarûmar dibin .

Omîd û hêvîyên ( Hawar ) ê ew bû , ku ronahîya tîrêjên pênûsên Başûrê-Rojava , biba tiryaq û jehra pênûsên ku ji nav damarên mejiyên fanatîk dibare  paqij kiriba , mîna fanatîkiya mejîyê Ferhad Şaklî û hevhizr û bîr û bawerîyên wî .

Lêêê , sed mixabin , ku îro em di rewşenbîrîyekê de dijin , ku ji sinc û pirensîpên rewşenbîrîyê pir dûre , gavên bê pîvan ber bi dîrokeke raman rihin û temen kin davêjin , bi ser de jî em bi poz bilindî dibêjin :

- Em nevîyên Mîr Celadet Bedirxan in , em zaroyên kovara ( Hawar ) ê ne , em gavan tavêjin bê ku em li pêşîya xwe mêze bikin .

Di bawerîya min de , ev mafekî rewa ye ji nifşê Seydayê Keleş re , ku vê navtêdanê bikin sembol û bi anîya pêvajoya xwe vekin , bi dilsozî  erkê netewperwerîya xwe pêk anîn , îgoîzimên xwe kirin gorîdan ji kar û xebata xwe re , lê îro piranîya îgoîzmên li ser riya vê pêvajoya pîroz , gul û kulîlkên kar û xebatê ji xwe re dikin gorîdan , bê guman ewarteyên berz û bilind hene , lê avahî li ser bingehan ava dibin ne li ser ewarteyan  .

Gelo , me çi nûbûn darijandîye ser nûbûna destpêka pêvajoya ziman û çanda Kurdî ? eger em piranîya nivîsînan rêdakt bikin , emê raserî sedên şaşîyên biçûk û mezin bibin , ji xwe bêhnok , xal û pirsok  û …hwd em li hinda wan jî ranawestin  , belê malwêranîya mezin ewe ku em di nava van şaşîyan de noq bibin û Gemya çareserkirinê şikestî be , pirsa dijwar ku cihê daxê be ewe :

- Gelo , emê kengî rexneyên ji bo avakirinê ava bikin , û rexneyên wêranîyê ji kok ve wêran bikin ? emê kengê rêbaza dû rû  û dû zimanîyê ji ji ser bedena Intelektul û Intelginisa xwe rakin , û li şûna wê ,  rêbaza wan nifşên muqedes ji nû ve bi çesibîn in ?

Destpêka nûbûnê , çareserkirina şaşiyan e , di her welatanên pêşketî de  de , qatên Intelektul û Intelginis , serekên gelên xwe ne , di hizir û ramanê de  , di bîr û bawerîyê de  , di huner û afirandinê de .

Wê hêvî hebe , ku komcivandinên Intelektul û Intelginisa Kurdî li Başûrê-Rojavayê welêt ,  li ber siha mirinên nemir , şivîlekek bi ronî be , ji destpêka nûbûnê re. 

Li nav pêlên mirinê , Stêrên geş sermed dibin  

( Seydayê Keleş , ji giyanê Te re )

Pêngav bi pêngav … li pey ronahîya azadîyê ,

Qamişlo , xwezîyan dike gilî û gazî …

Li nav toza oxirên bê dawî ,

Di gel rijandina stêran jî ,

Lê…, ew Stêran ji asmanê xwe narijîne ,

Li ber pêlên mirinê ,

Ew stêrên xwe , dispêre asmanê sermedîyê ,

‏Hefsarên şînîyên hêsir gerim û

Şivîlek û dolikên rondik zuha …

Li nav çiroskên pertew û ronahîya

Mirinên spehî …

Diçirisin û ronî didin .

*     *      * 

Kat bi kat … , di hembêza hêvîyan de ,

Qamişlo , reşbînîya mirinê geşbîn dike

Mirinê dixemilîne , xweşik û sbehî dike‏

Li nava rist û nîgarên dêrîn û kevnar ,

Li ber bêhna avê û xakê …

Rêkên dûr û dirêj ,

‏Xwe li pêşîya me û dijminan radixînin ,

Lê… derdê me , ronahîya rêkên felat û azadîyê ye ,

Birînên me , yên dev vekirî … dikin qêrîn û hawar ,

Xwezîyên me yên pel çilmisî ,

Pel bi pel … diweşin ,

Bi tenê hêvîyek ronî hûr

‏Ji pişt asoyan diyar dibe ,

Ku rêka milet ji xezeba qirkirinê paqij bike .

*      *       *

Dem bi dem … , ji kezeba jiyanên bê mirad ,

,‏Qamişlo , şînîyên bê war û hejar …

Dike Gemî , di nav deryayên wefadr û sozdar de .

Li ber rûbarê ava destnimêja Şêx Maşûqê Xeznewî‏

Kelkela germa havînê , bû buhareke ne mir ,

Mirin bû dilopa dawîn , di pênûsa Seydayê Keleş de ,

Ew dilop , bû daristaneke rengîn li kêleka vê buhara ne mir .

Ew dilop , bû stêreke ne vemir , di asmanê sermedîyê de .

* Bi navê navenda PEN a Kurd , bi helkeftina çil rojiya  koçkirina helbestvan seydayê Keleş , em sersaxiyê ji malbat , dost û hevalên seydayê Keleş re dixwazin , ji Yezdanê pak û dilovan hîwadarin ku cihê wî buhişta rengîn be . 

 27 -07 -2007

çapkirin