Mamoste Rezo! Çiqasî jiyan bi te spehî bû

Bêwar Brahîm, bewar.brahim@yahoo.com

  

 

Mamoste, di deftera xatirxwestina te de, min ji te re gotibû ez ê vegerim û vaye ez vegeriyam. Nizanim ne rêkeftin bû, ne jî bêhemdî bû serdana min vê carê di rojekê xwînlî de xwe kir aleka sor û sipî li dora hustê min xwe pêça. Ne hewceye dûbarekirinê bê min çi ji te re di wê deftera ji rengê şahberiwan de nivîsandibû ne wisa? Ewqasî tu dilgirtiyê peyva Kurdî bû û piraniya silavnameyên te bi zimanekî din bûn, ku rojekê  tiliyên destê te xwe hinkûfî wî zimanî nedît. Xwezî te bidîta bê çiqasî di vê şev û vê rojê de mûm û dengê Qamişloka te çilmisî bûn, sikak û kolanên wê bi pêkên mat bûnê ve asê bibûn, me çi kiribe başe? Me destên xwe di bin çengên xwe de veşartin, dîsa jî em ne hatin parastin û her doz ew e ku ev dest ji radestiyê re bilind bibin.

 

***************************************

 

Mamoste, em zan in jiyana li welatekî ku cudahiyê naxe navbera peyal û seriyan de zore, dijware û mirine; lê em zanin jî ku zor, dijwarî û mirina mirin ew e ku em doza neheqiyê bipejirînin û destên xwe ji radestiyê re bilind bikin. Ji 100% piştî te çenteyên sefera xwe ya dawî girêdan û berê xwe da gundê Dekşûrî tu li pişt xwe zîvirî, çavê xwe gerand bê ka kî ji dost, heval û hogirên te li kêleka te ne, ji 100% te tekez dikir ku wê telefzyona tek, ku li me birayê biçûk di tengasiyan de bi xwedî derdikeve li kêleka te amade bibe, min ne dixwest dara keseran li ser sênga te bihejînim, te çavê xwe digerand lê te nepirsî bê çima  Ehmed Husyenî yan Ejder ji ROJ.TV ne axivîn!? Ez ê ji te re bibêjim, ekrana ROJ vemirî û reş mabû  û yek TV yên din li kêleka te amade ne bûn. Pirsa min ew e, gelo bi birayên me re jî xwîna me av e??? Ev birayên me yên mezin,  ne çûn bi hawara ROJ ê ve û ne hatin xatir ji te bixwazin.

 

****************************************

 

Mamoste, gelek serbûrî di gelek civînan de me gengeşe kirin, me hewl dida ku tomarkirina helwîstan ji windabûnê biparêzin- ne bi ji serxweçûnê, ne bi liq bûnê- lê bi avêtina gavên li pêş û xwenûjenkirinê, ew helwîstên Adarî ku ji xweçemekirina ciwanên me di ser hêzên tevgerê re nûbûnek bû, kaş û berkaş bûn, deng biliyan, tevger ji çirandina berê hê bêhtir çiriya. Xortên Enteriyê û Hilêliyê hê ew xortên cegerdar û wêrekin, lê wêrekiya bê pişt, pişta taziye û pişta tazî û rût di qadên şer û berxwedanan de xwekujiye.

 

****************************************

 

Mamoste, berxwedana me spehî bû, beza me ya li pey peyvekê Kurdî ji devê kalekî, ji dilê zarokekî, ji nav pelên pirtûkekê spehî bû, şeytanên nakokiyan ku derbasî nav me dibûn spehî bûn, ji xwe lihevhelalkirina me ji her tiştî spehîtir bû. Em bav û law bûn, çiqasî şeytanên wan nakokiyan diketin navbera me de, lê em bav û law bûn û me kêfa dijminan li zimanê Kurdî ne anî me ji wan re çesipand ku( dê û dotê şerkir kêm aqilan bawerkir)tu zanî çima? Ji ber dilê me bi hezkirina zimanê meyî sêwî bi dilsozî, bûn solîn ji sûlafên her peyveke windayî, jibîrbûyî û nebedîbûyî re. Xweziya dost û hogiran ew bû, ku tevgera siyasî û rewşenbîrî ji me hînî vê nakokiya spehî bibana, bi sinc û pirensîp nakokiyên xwe çareser bikrana, bê ku hevdû li ser TV, malper, kovar û rojnameyan riswa kiribana, kêfa dijminan û dostên dijmin li me ne anîbana, lê li cem me axxx ji derdê li cem me….???

 

****************************************

 

Mamoste, qêrînên dengê xuşka te di dilê me de hatiye meyandin:(Waxxx birayooo, ez qurbana dest û tiliyên qelemê bim, ez qurbana xwediyê mekteba girtî bim, ez qurbana şivanê bêrîvan û çotê karxezala bim), ma evqas qurbanî  ne dibûn rolêner ji vegera çûna te re? Ne dibûn qurban ji mana te? Here mamoste oxra te ya xêrê be, wê kilîta mal û biroya te xwe di binê bêrîkên rojan de hilînîn û rê nadin jibîrkirinê ku bihna tiliyên te ji ser xwe bimalîne.

 

****************************************

 

Mamoste, tu westiya bû, lê giyanê te yî bi aramiyê dagirtî ew westan ji ser xwe dimaland, dema gustîlka te yî zavatiyê li nexweşxaneya Şamê winda bû, tu aciz dibû, min ji te re got, xwe aciz meke em ê yekê nû ji te re bînin, hingê tu ji nava dilê xwe dikeniya:

- Gustîlkeka nû? Çima naaa naxwe divê jineke nû jî hebe.

Nîgar weke baranê giriya û li te vegerand:

- Evdirezaq, tu baş û saxlem bibe ezê çar jinên din ji te re bixwazim ne yekê.

Ku Nîgar ji te re negota Evdirezaq kela dilê wê li bangrina te hênik ne dibû, ez bawerim heke ne çar lê çarde jin ji te re anîbana wê gustîlka bûkaniya xwe ji tiliya xwe neavêtiba ji min re got:

- Tu hatiye ba mamosteyê xwe, mane mamosteyê te çû.

Dema tiliyên min di nav tiliyên xwe de dugvaşt, min gustîlka bûkaniya wê dît, di tiliyeke lerizî de, di bin barana hêsran de diçrûsand, weke cara yekem diçirûsand lê vê carê çirûsîn ne ya guhestinê bû ew çirûsîn ya xatirxwestinê bû.

 

****************************************

 

Mamoste, te çenteyek bi peyaman dagrtî li min kir bar, ku ez bighînim Nîgar, ez soz didim ku ezê wan peyaman bighînim Nîgara Te, ezê sedema wê hişkbûna biryara Te ku tu li Dekşûrî verge jê re bibêjim, ma ev çiqasî Te ji Dekşûrî û Nîgar hez dikir mala Te? Lê em zanin ku ji Dekşûrî û Nîgar bêhtir Te ji zimanê Kurdî hez kir. Ez ê peyamên Te bighînim, lê soz bide ku tu jî xwe nebedî neke û car caran ji wê jiyana heq were vê jiyana me ya derwîn, beriya tu were weke carên berê, min agahdar bike û bibêje:

- Haaa Bêwar, ma gumgumê qehweya we ya tal li ser agire? Heke ne amade be deyne ser agir va em tên.

 

12.03.2010

çapkirin