Serhaweya Sirûda Xwînê

( Ji dayikên şehîd, birîndar û girtiyên bihara Qamişlo ya xwînî re)

Bêwar Brahîm

Dem, di gerdena rojan de girêdayî namîne.

Jiyan bi sêdarên bidarvekirinê ve daliqandî namîne.

Em, berbang û elenda sibehên bêdeng û bêziman in.

Em, tîşk û tîrêjên roja bang û hawaran in.

Neyar, ji keziyên me yên kurkirî ditirsin.

Ji dengê fîxan û nehwirandinên me dilerizin.

Bimeşin… Bi pêş ve bimeşin... Serê xwe dernixum nekin.

Bila westan me ranewestîne.

Em, riya pêvajoyên bê westan in.

Em, dil û giyanên jiyanên sermedin, ku mirinê nasnakin.

Em, kofiya dora serê afirandina demin serbilind in.

Li ber siha efsaneyên dilêr û cegerdar em efsaneyan diafirînin.

***

Kevirên sincirî wê li ser me bibarin.

Xencerên jehrkirî wê di cerg û kezeba me de bêne çandin.

Koncalên alfiroş û rometfiroşan wê li ber me vebin.

Lê, emê baskên baskokirî, bi basik bikin.

Guhên bê guhar qul bikin, û li şûna guharan

Emê hawar û qêrînan pêvekin.

Comerdî ji maka me derketiye.

Dilberî ji tahirbûna evîna me çêbûye.

Sirûşt bi her çar demên xwe ve

Ji ava şermîniya dêmê jiyana me nûjîn dibe.

Bila qamçiyên neyaran goştê laşê me, li nav diranên xwe bicûn.

Bila ciwaniya me li pişt dîwarên zindanên wan, bibe pîrî.

Wê neyar ji me bitirsin û nikarin me çavtirsandî bikin.

Bimeşin… Bi pêş ve bimeşin… Li pişt xwe nezîvirin.

Em şêrmakên şêr û cengaweran in.

Em desmala destê her demên cegerdaran in.

***

Me hinneya azadiyê bi xwîna çavreş û bejinziravên bêmirad nimandiye.

Hinneya xwe, ji herriya neyaran biparêzin

Tiliyên pîroz, bi vê hinneyê sor bikin.

Îro yan sibe, wê ev tiliyên pîroz

bibin xencerên sincirî û çavên neyaran derbikin.

Ji zilindariya rojan, girnijandin li nav gelî û newalên jiyanê xwe dikujin.

Qermîçokên kovan û keseran ciwaniya dil pîr dikin.

Lê, di navbera girnijandin û ciwaniyê de.

Di navbera xwekujî û pîrpûnê de.

Tîrêjên hêvî û daxwazên bûnê liberxwe didin.

Bimeşin… Bi pêş ve bimeşin.

Pişta xwe di bin hilgirtina welat de netewînin.

Em paşmêr in ji mêrên xwe re.

Bila mêrên me, ji pişttewandina me piştqop nebin.

Bila bi pişta me ya rast, piştrastbin û bi dengê me re cangor û dilêr bin.

***

Bila rekehên sînga me biçirînin û dilê doza azadiyê jê bikşînin.

Bila zêrên serê me bidizin.

Kirasên bûkaniya me yên sipî, di şeva bûkaniyê de bisotînin.

Doza azadiyê, di dilê erd û asmanê me de şîn hatiye.

Zêrên serê me, li nav zeviyên petrola reş û genimê sor diçirisin.

Kirasên bûkaniya me, ji neyaran re, wê bibin agir û pizot û wan bisotîne.

Ji yaran re, wê bibin kevokên sipî.

Wê bibin daristanên geş ji kaj û berûwan.

Wê bibin peravên aramî û tenahiyê…

Bimeşin… Bi pêş ve bimeşin.

Birînên devvekirî, bi xwêya ji xwîna keç û xortan dagirin.

Bila pê û çogên we, li ber nalîn û qêrîna wan birînan netevizin.

Em, qêrîn û birîn in.

Em, xak û azadî ne.

Em, roj in… û roj sermed e.

Nayê kuştin

Nayê zindan kirin.

Nayê winda kirin.

12.03.2008

çapkirin