Dilberek û dildarê xwe

Bihrî Bênij  

Li dehlekê ro bû êvar

ji berxevê dihatim xwar

Binefþî bûn aso diyar

av û kulîlk þikêr û dar

 

Yekayka sitêr hilîn

heyvronkê avête zemîn

Barî sira bakî pir hîn

ji ser dêmê co û rûbar

 

Min xwe gihand lateke reþ

hate sîngê bihnê pir xweþ

Hilkiþîme ser latê xweþ

min çav gerand kinar kinar

 

Tivinga xwe min danî ser

rext û koloz anîne ber

Qolan vekir sist kir kemer

nig çaroxde nekir hedar

 

Ez rûniþtim ser tûrê xwe

ji bê dengî bi guhê xwe

Bihîst qurqura ûrê xwe

þev hêwî bû danî damar

 

Ez pûjinîm li( kê mewkê)

ji dûr nalîn û lewlewkê

Serê min hilda rewrewkê

toz û dûman sor bûn ji ar

 

Dengkî zîz ji niþkê ve

ber min lêvan dipþkêve

Dilbera min hat ji wê ve

li min dikir qîr û hewar

 

Biskên zêrîn vîvirîbûn

ronyê dêman vemirî bûn

Çavên heþîn þewq mirî bûn

kir wê payiz li min bihar

 

Di rikrikî pir lerizî

dil ji sîngê di penkizî

Lata bin minde derizî

min xwe zer kir çûmê bi xar

 

Hat hembêza min bi girî

danî ser milê min serî

Hêsir pey hêsirê xurî

þal û þapik þil bûn bi car

 

Min hejandin çembilê wê

da bighêjim ser kulê wê

Bû fiþfiþa bêvilê wê

li min nerî em mane xar

 

Go:(dildaro bi ah û ax

dîrokê girt arî û ax

Arzan kir îro dem û çax

balê Kudistanke dîdar

 

Qirdikin refê kevokan

qut dikin sêv û bihokan

Ji tirsa jin û zarokan

mirin dan wan li gund û þar

 

Dê û þîrmij pevre kuþtin

sîng di devde mijtî hiþtin

Çekên jehrê em maliþtin

wa di qelin Kurdê hejar

 

Dest dixin gerden û devan

êrîþ dikin roj û þevan

Dinoþin xwîna me tevan

pir kuþtin kesên birîndar

 

Dane ber xwe mal û sewal

anîn qira teyr û tewal

Laþan dagirt çal û newal

hiþtin kelaþ hesp û dewar

 

Agir berdidin daristan

kirne wêrana dibistan

Perçiqandin bax gulîstan

van zorbazê tev gunih kar

 

Bi tang û top û hem firok

divin Kurdan rakin ji kok

Laþê Kurdistan kirne cok

pencên lepên van seyên har

 

Kurd miþextin ser sînoran

ser riya dikolin goran

Di bwêrin sitem û zoran

nîne ji wan re arîkar

 

Mafê mirov tê çirandin

li Kurdistan tê dirandin

Deste vala tên gurandin

cana didin þipê ne çar

 

Paþverû zare zar dikê

gazî jar û bê zar dikê

Dosta pê wek neyar dikê

ketin rêzê hin tengezar).

 

(dilbera min bêje Kurdan

li van çiyan li van erdan

Hiltînim van kul û derdan

lewma mame ez tim þiyar

 

Bihiþta neyaran nevin

dost û dijmin ne wek hev in

Dijmin erd û arzû divin

na bin heval mirov û mar

 

Ezê bi vê tivinga xwe

vedim keser ahenga xwe

Ezê rakim ser linga xwe

vedim kehnî sax kim bajar

 

Ezê ava kim kavilan

sar kim evê kîna dilan

Miþt kim sera çem û qulan

ji xwîna pîsê koledar

 

Ezê rakim serê gulan

þînahiyê bînim pelan

Dim zaroka nan û cilan

bi ghînim hevdû evîndar

 

Ezê hildim ala aþtî 

pevvekim rêkên qelaþtî

Bijî biratî û dostî

têde Kurdistanek li dar

 

Ezê þkinim zer biskên te

ziwa bikim firmêskên te

Hew bihêlim tapiskên te

dest bavê çelem û guhar

 

Ezê vejînim wî kenî

dil darvekim bi gerdenî

Geþkim wan çavên çîmenî

sûnda min bi Laleþ û ar

 

Emê hêrin zendîlokan

çûk ê deynin hêlînokan

Emê pevre din dîlokan

li ser þaxa li ser zinar

 

Emê pevre herin sema

werz ê bigrin pin û lema

Here canê tiþtek ne ma

va li pey te em têne war).

 

 

Qamiþlo..7/9/1988

 

 

çapkirin

copyright © 2002-2006 info@pen-kurd.org