|
Mizgîn li gel mizgîn li gel
|
ez çûme cengê çûme þer
|
|
Xemlî
me ez pê rext û ber |
þal
û tiving, þap û kemer
|
|
Pêsîr çiyê bo min vekir
|
çem þirþirîn þîr û þekir
|
|
sîngan evînî ser ve kir
|
daran weþandin mêw û ber
|
|
Ez bûme bahoz babelîs
|
dijmin belabûn hîz û pîs
|
|
ber min ne wêrin herne lîs
|
ew hilfirandin renge per
|
|
Her bexçika yarê werê
|
bihna bihara dilberê
|
|
Rengîne wek qozûqerê
|
pêr tên silavên germe her
|
|
Çend nan di tûr de sar û hiþk
|
çend lib mewîj dighê mi piþk
|
|
Ez jîn dibim cem dê û xuþk
|
pola bi min bû nerm û ter
|
|
Ronak, çira, pêtî, fener
|
min da hiþê xort, û ceger
|
|
Min keç gihandin her dever
|
cergên neyaran dikne der
|
|
Kal û minalan sax dikim
|
dara jiyanê þax dikim
|
|
paþlên ziwa þînbax dikim
|
çîmen jiyanek nû li ser
|
|
Ûrên ji nêza piçpiçî
|
çavên bi hêsir kelpiçî
|
|
Rûkên bi cok û qermiçî
|
jîn hate wan geþ û bi ger
|
|
Destên bi terk û lê qirêj
|
nojên qemûþ girtî ji mêj
|
|
Lingên bi celxên kûr dirêj
|
þahîk dibin wek mûm û zer
|
|
Min dane hev murx û tilûr
|
bilbil, kevok saz û bilûr
|
|
Hîn bûn sirûda Ey reqîb
|
dil bûn bi bask û çeng û per
|
|
Wa lev civîn perwan û gul
|
lev zîvirîn þahî li dil
|
|
Pêrgî vehatin dest û mil
|
dil lanc û lar mestî li ser
|
|
Piþtî ziwabûn lêv û dev
|
germ û feraþîn dane hev
|
|
Marê xwe kuþtin roj û þev
|
gerdûn hemû xeml û zîwer
|
|
Lê min ne bû êdî veger
|
dilber þiyandin pir nûner
|
|
Lê ez ketim gorî li þer
|
bin ala kesk û sor û zer
|