Mişextim ji Wanê

Bihrî Bênij

Mal min hişt mewdan min hişt..

(Wan) li ber cengê min hişt..

Can tenê saman ji xak

Derd û xem radan çalak

Pişt min da mêrg û giya

Vîvirî sînga çiya

Ser mişext û sêwîyan

Bûye dûjeh ew bihişt.

Şop şilin bi hêsiran tevlî xwînê..

Min nizanî kî li pey min, kî dimînê..?!

Lê dizanim tevgirî bû tev girîbû

Yê… mirî… bû…. jî… Mirî… bû..ji… minal, kal û firişt

Hestiwên xwe min civandin, herdû lingên xwe livandin

Min birînên xwe revandin..

Min dixwest bighim jiyanê, lê nizanim…kî gihişt?!

Pey min nalîn û şewata cerg hinavên dayikan

Wê berê xwe bidin kûde kuştine…?!

Yan bi gulle yan ji nêzayan ji serma ..

Yan dibin şîvên guran..

Yan wekî min bidin ser rêka biyanê..

Herin ... lîsên.. axuran..

Xan tijî bûn, mal tijî bûn…!

Ar di dil de …!dil birişt..!

Ez bûme nîşan bo tivingên çeteyan..

Kû li ber wan Mûş û Bidlîs, Erzerûm, Wan

Bûne armanca kû Qeyser pê verişt..!

Wek gurên har êrîş berdin nav kerî..!

Xawenê pez li pez derneket xwedî..!

Wek cinawir ketin ser laşê welat..!

Her yekî alîk dikojî

Sed mixabin, heyf dîrok..!

Rojhilata Kurd bi xwînê çûn hewarê

Bûye zindan xeşm û zînat lê dibarê

Kerm û kuştare ji pişt.

Bê mitêl û bê nivîn hisreta me kox û max

Jev belabûn ser birînên Kurdistan

Ketin êtûna biyanê..

Çerxgerî nû ..

Mane berbendî geran..

Hin li ser laşê birîndar …mane..

Hin jî mane li tenişt.