Pîremêrê Elman û keça Kurd !

 

Dayka Kurd

 

 

Piþtî mirina babê min, zaroka herî mezin di malbatê da ez bûm.

Mîratê ku babê min li dîv xwe bi cih hêlaye, çar dîwarên bi kevir û herrîyê hatibûn ava kirin û þeþ sêwî bûn, ku her roj çav li derîyan diman, ka kîjan cîran dê bi xêra miryên xwe, paryik nanî ji bo wan bîne.

Jîyana bi jarî dayika min neçar kir, li gel malbatek ji gundê me, ku yê ji bo kar ber bi Stambolê bi rê ketibana, li ser karkirina min biryara xwe bidet.

Di nav kel û perên kamîyonê da, tenê esmanê þîn, car caran jî ewrên ji hev dûr, çûkên penaber, dawîtirîn dîtina min bû... heta em gehiþtîn Stembolê..

 

Piþtî borîna heftîyekê li hotêlekê di gel Fatîmayê û apê Egîd, me dest bi karê paqiþkirnê kir.

 Spêde heta êvarî, roj û mehên xwe bi vî rengî me derbas dikirin, da ku biþêm pareyine kêm biþînime gundî.

Piþtî ku Fatîmayê di qeza hatin û çûnê (trafîkê ) da canê xwe ji dest da ez û apê Egîd bi tenê man.

 Ew ji bo min wek babekî bû û herdem hewil dida çi ji destî wî bê, ew bo min texsîr neket.

Ji bo xilaskirina min û malbata min çareserîya ku dîtî ew bû, berê min bidete Ewropa.

Qaçaxçîyekî Kurd û yekî Elman ku di gel apê Egîd hatibûn ba me, çend hevdîtin li hotêlê, li ser çûna min bo Elmanîya pêk hatin.

Piþtî borîna çend mehan, ew roj hat ku ber bi Elmanîya va bifirrim. Pareyên bilêta xwe min dan apê Egîd, yên mayî jî ji berîka xwe, wî bi xêra xwe bo min li ser temam kir.

Piþtî gehiþtina me bo Almanîya, pîremêrê Elman ez birim maleka mezin  di nava cengelekê da. Pêþîyê ez fikirîm, dibe ku ev kempa penabera be!

Dema em ketin jor, bi dest û îþaretan min dixwast ku min bibe kempê, lê belê ew ji min tê negihiþt û ez jî herwesa û .....

Piþtî du rojên herî reþ di jîyana min da derbas bûn mêrikê Elman ku heta wê xulekê jî min navê wî ne dizanî, ez bi xwe ra birim cihekî. Li wir em çûn jorekê, dema bi xêrhatina min hatî kirin, temamê canê min lerzî û rondik ji çavên min hatin xar.

Wergêr:

Berxwe nekeve, me hemîyan ziman ne dizanî û ... tu yê di demek nêzîk da hînî ziman bibî.

Axaftina wî min qut kir û gotê:

Ez dixwazim bi tenê li gel te biaxivim

 Mêrikê Elman þand derveyî jorê

Ka bêje çi bûye?

Bi girî min çîrok bo wî got, ka mêrikê Elman çi anîye serê min.

Polîsin Elman ez li gel xwe birim, piþtî borîna du hefteyan dîyar bo, ku apê Egîd bi pareyan ez firotibûm wî mêrikê Elman, ku ji bo xwe li jineka bîyanî digeriya.

Dema min zanî rêka ku apê Egîd bo min helbijartî, mêrkirineka bi rastî bûye êdî gelek dereng bû! Xewn û xeyalên min tevda mirin.

 

 

 

 

 

 

çapkirin

copyright © 2002-2008 info@pen-kurd.org