XEWN
Dîlan Zêbo
Çavên
xwe digrim,
Da
ku
Di
bin Sîbera henasên te de
Xilmaþeka
Beytikan bikim.
.
. . . . .
Dinalim
û diginginînim
Ji
ber ku
Tu
xewne ez xewnim
Ezê
razim
Heyyya
ku, Tu bibê berbang.
. . . . . .
Pêlên,
Deryayên
xwe dipîvim
Biliiindin
bilind !
Heyyya
Ezmanan
Bi
qasî bejna Cudî.
.
. . . . . .
Bi
hîskehîskekê re,
þiyar
dibim
Da
ku
Axînekê
Di
dîmenên xeyîdî de bikþînim.
.
. . . . .
Min
dixwest,
Ji
te re
Helbestekê
binivîsînim
Kaniyên
peyvan hiþk dibûn!
Min
dixwest,
yariyekê
bikim
Raman
lal dibûn
Min
dixwest,
Te
hemêz bikim
Her
tiþtekî xwe
Min
winda dikir!
Tu,
Derya, Delav,
pêl.
.
. . . . .
Min,
Pirs
dikir
Ban
dikir
Hawar
dikir
Çi
bû ?
Çi
qewimî ?
Kuve
çû?
. . . . .
Tenê!
Þûnwarên
qijilî
Bersiv
didan
Koçberî
Xerabî
Dilsarî
Dijberî
. . . . .
Her
kes,
Difirî...difirî...difirî
!
Berve
tariyê de difirî.
Her
tiþt,
Diherikî…diherikî...diherikî
!
Berve
xerabiyê de diherikî.
Û,
Ez
!
Di
navbera
Xewn
û rastiyê de dimam
Û
Diqîrîm...diqîrîm,
û diqîrîm.