EVÎNA TE

Dildarê Mîdî

Evîna te ji çiyan pir girantir

Bi ser xwe de kişand wek kelemperê

Leyizand û li ber bayê bilind kir

Daleqandî hişt kû ew herê ,werê

Di çî ,tê hêmelaya hew li hiştê

Nema karê deynê li yek deverê

Eve halê evîndaran çiqasî

Yar bixwazî rûnê li ber pencerê

Şêrîn û nazik û gerden xezalê

Periy û xem- revîn û gulî zerê

Sipîzend û neqişandî bir û çav

Nazik û noq zirvê bi kemberê

Ne xasim kû serê biskê xwe derxê

Di ber perdê bi minet û mehderê

Ne şaşim kû cîhan tev tê hejandin

Li her alî li ser te ceng û şerê

Me dil tev wek şikevtên “qendeharin”

Awirên te weke top û lîzerê

Dûriya te dil û can tev helandin

Bi agirê mûm û findê di werê.

                 *************

çapkirin