Qamişloka Birîndar

Dildarê Mîdî

Qamişlo ,

Qamişloka min ,

Hey Qamişlokê ,

Ciwanê , rindê

Xweşkokê  ,

Delalê ,Zarokê ,

Şimamokê

Ax…. û  sed ax … Qamişloka evînê ,

Ax…û sed ax … Dê û dergûşa jînê ,

Mala bêbextiyê , neb,xana xwedê bê ,

Her dû çavên dexsok û nemerdan birijin …?

Pîlane … pîlan ..?!!

Fermane … ferman ?!!

Manexwe buhara rengîn

Mêrga dev-hê guriye …?

Ma nexwe hêlîna Kevokê

Wargehê Çîqê reşe … ?

Manexwe Parîsa biçûk

Kavilê Kundê kore … ??!!

Qamişloka min ,

Ta ku lep û neynûkên xwe yên qirêj …

Dîmenên Te yên ciwan  xwînî bikin …

Ta ku bi arê zikreşiya xwe

Guliyên Te yê dirêj bikizirênin …

Ta ku bi toza tiraz û remdika xwe

Xeml û xêza Te ya rengîn gemar  bikin ….,

Lê ax … û sed ax .. ji destê nemerda

Lê ax … û sed ax … ji kovan û derda

Hey Qamişloka min

Wey Şimamoka min

Pîlane … pîlan ?

Fermane … ferman ?

Fermana aştiyê ye ,

Fermana demuqrasîyê ye ,

Fermana biratiyê ye …

Azadî qdexeye  ,

Wekhevî qaçaxe

Dadî gunehkariye

Bedewî kambaxe

Di şûna evînê de

Dil bi kul û daxe

Qamişloka min …

Qamişlo ,

Carekê Tu  rabû …

Lê bi rabûna bejna Te re ,

Çiya û Zinar serê xwe tewandin

Dar û  deviyan pel û pişkojên xwe weşandin

Kaniyên xwînê derbûn

Hawarên asmanan , hêsir û rondikên

Xwe barandin …

Evî halî …

Evê rewşê …

Evan dîmenan …

Rengekî dî da Te

Xemlekî dî li bejna Te kir

Û navekî dî ji Te re afirand

Hey Qamişloka birîndar

Wey delala dilê min …

çapkirin