EVÎNA PARZINANDÎ

HEMKOÇERÊ CEZAWIR

Sewdê l serê min xistiye

Hiş û mêjî jê firiye

Dil cîgerêm pê ketiye

Canêm birî zeriya Şiyê

Min soz dayî wê bibînim

Da hêrsê sewdê bişkînim

Kela dilan ez birjînim

Li bin siya dara biyê

Di germ û kela havînê

Ez ketim pey sewda dînê

Suhtim çelengiya zînê

Li ber herqê di sersiyê

Ber min hat û dil lerizand

Wek marekî xwe l min gerand

Ramûsanan lêv miçiqand

Tî kirim lêvêd caziyê

Hîngê li ser min pal dida

Piştî bi sed cî dadida

Bi kîn guvdê min dax dida

Wek gur dixwe berxê miyê

Tiştê kirî têr dil nekir

Min ji nûh ve ew şiyar kir

Mêşesorê ber min dikir

min derkir malka dendiyê

Çend agiran hevdu dîn e

Giş li ser min hêwirîn e

Mar û gur û germ û tîn e

Sewd û sêmsor û Şîliyê

Nizanim xwen e lê rast e

Nizanim peyv û helbest e

Lê dizanim va ji hest e

Kew ketiye bin mariyê

Ew bedew bala ji mazî

Ji min re bû rût û tazî

Beq di berqefê disazî

Ser min û naz û nazliyê

Perî peng e çav xezal e

Dêm ji gula zer zelal e

Şen û şox e pir şepal e

Baş pergala ji sewliyê

Por hevrişm e sic û ben e

Qirik qaz e urdek ken e

Hungiv dev e hejîr çen e

Lêv şêrîn in mîna tiyê

Enî gewr e gulîzer e

Rû ji rojê gilover e

Zermemik û sîngê ter e

Wek penêr û telmê miyê

Dest û piyêm diçûn sêva

Devê min ket dev û lêva

Wê hiş nema jê û pêva

Berên fersend bir ji miyê

Sermest diçû ji mêtinê

Ji qurçîn û guviştinê

Ji misdan û ji dotinê

Herikî avek ji xiyê

Ji evîna parzinandî

Min sewda xwe seridandî

Wêneyek ji we re xwendî

Li ser min û zeriya Şiyê

ŞIYÊ   2001

çapkirin