SEYDAYÊ EVÎNÊ

(Pêximberê dildaran)

Diyarî bo Melayê Cizîrî

HEMKOÇERÊ CEZAWIR

Seydayê evîna dila

Kaniya hest û aqila

Rûbarê derdan û kula

dildarê dîlberê Mela

Ji çarsed salî bi şûnda

Gulîzara te geş bîn da

Li ser keç û kurên Kurda

Pel û rûpelên wê sî da

Siya baxê te ji hîn e

Raman tevdîr û zanîn e

Bihna wê tora zengîn e

Zanistî çand û evîn e

Ew gelek îro navdengî

Şepal û şox û pir şengî

Weke jêder û ferhengî

Min dil bi wê re ahengî

Gupikên wê nûh pişkuvîn

Gul û gulçînên wê peqîn

Jê hildayî xweş hulm û bîn

Zivingî jê da me telqîn

Ew gulşena ku te çandî

Bi dilpakî av weşandî

Wî gulek jê ne qetandî

Bi agahî wergerandî

Ji wê pertûk û dîwanê

Ji nameya wek qiranê

Ji sorgulên gulistanê

Bihnê dayî Kurdistanê

Weku dibêjim diyar e

Ew dîwana te buhar e

Naverok bi gulîzar e

Hemû bax û gul û dar e

Ew hest û ristên te bêtin

Hestiyêm pê hilavêtin

Wek zarokên şîr divêtin

Yên ku sîngê dê dimêtn

Zimanekî bes te nekir

Bi çar zaran te rave kir

Dilê xwe pê derman dikir

Çel milyon dil jî dax dikir

Bi rewşa çand û bi wêje

Bi babeta tu dibêje

Îro pênûs li ser gêj e

Bo te tim dike nimêj e

Xwedê dikim rojek hila

Biliviya ev aqila

Rubî rubî hişê Mela

Pêximberê her dilkula

Da min jî gulek biçanda

Di her sibê avreşanda

Bêhna evînê jê hilda

Li ser gora canê Seyda

2000

çapkirin