|
|
- Eskerê
BOYÎK
-
-
- BÎRANÎNA
MIHEMED UZUN
-
-
-
-
-
-
- Eva
devedevî salekê ye cawa nexweþya romannivîsê meyî hêja dilê min
tije xem kirye.
- Destê
min li ser dilê min, bi hêvî û keser, dûrva min rewþa hevalê xweyî
hizkirî diþopand û tim daxwez ji Xwede jorîn dikir, ku wî ji devê
wê nexweþya xeter xilazke. Min culet nedikir jêra têlêfonê vekim
yan herme dîtinê, ku derheqa nexweþya giranda nekme bîrê, ku
nefikire ew ji bo xatirxwestinê ye. Hîvyê bûm tam qencbe herim çevronayê.
-
- Di
vegera wîye welêt ra xiyalê bawaryê cem min çê bû, ku evînanivîskar
e bê hesav berbi welêt wê nexweþyê altke.
- Lê,
çawa gel dibêje Xwedê ji me zeftir jê hiz dikir û ji me stend, bir.
- Malbeta
edebyeta me endemekî xweyî bi nav û deng, romannivîs û edebyetzanê
hêja, karkirekî edebyetêyî bê westan, xweyê qelema adan unda
kir…
-
- Meriv
heye seva mala xweye, meriv heye seva gund, civak û der dorê xweye,
meriv jî heye seva gel û welatê xweye…
- Mihemed
Uzun merivê welat û gelê xwe bû.
-
- Sirgûnî,
penaberî û xerîbya mecbûrîye xezev, ku tê bêjî para me Kurda
ketye, xêncî zemetyên bêhesab, rewþembîr û nivîskarên Kurd jî
cihanê bela kirine, bi sûr-sînorên dewletan, bi hezara kîlomêtran
ji hev dûr xistine. Heta welêt da jî
sinorên dagerkiran nahêlin çand û rewþembirya me yekrû be.
Usa hatye standin ku gelek nivîskarê me dûrva, bi xwendina berhemên
hev, hev nas dikin û carna, çiqas jî heyra hevdanin jî, di temamya
jiyanê xwe da mecal wanra çê nabin hev bivînin.
- Ez
zûda berhemên Mihemed Uzun ra nasim. Çiqas tê bîra min, hê sala
1989 min gotareke berfire
derheqa romana wî ya SÎYA EVÎNÊ da nivîsî û rojnema RYA TEZE da
weþand. Gotar gihîþtibû Mihemed, lê xweþ hatibû,
Razîbûna xwe bi têlêfonê elam kir…
-
- Em
sala 2003 a Kongira PEN a
KURD da li bajarê Bêrlînê rastî hev hatin. Kongirê da Înstîtûta
Kurdî ya Bêrlînê xelatek bi þaynetî dane wî, wî jî axaftineke
gelekî delal kir.
- Axaftina
min û wî di despêk û navbirya civînê da kin, çend deqa kiþand.
Li cîyê usa, dema gelek nas û dost li hev dicivin, meriv nikarin dirêj
biaxivin, bîr û bawaryê xwe pare vekin. Ew bi karê ferz, hê civîn
dewî nebû gerekê biçûya. Em
ji hevra qayîl bûn yan ez herim mêvanya wî, yan jî ew bê mêvanya
min. Usa jî ji mera ew yek li hev nihat…
-
- Nivîskar
wede da, bi pênûsa xwe berê xwe da Bedirxanyan, Xoybûnê, Xoybûnê
ra çû nav dew û doza serhildana gelê meye here netewî ya Araratê…û
li wir pêþa çiyayê Araratê rastî Bilbilê Serhede Evdalê Zeynikê yî nemir hat, Çemê Diclê
ra kete þêwrê... Ew jî li rex wan bû heykelekî kurdistanî,
kurdewarî…
-
- Emekê
nivîskar pire di warê edebyetzanyê da. Xebatên wî yê li ser
edebyetê û lêkolînên edebyetnasyê rûpelne edebyetnasya me yê
bingehînin…
-
- Heta
roja xweye dewyê jî ew ma wek rewþembîrekî têkoþer, pêþmergekî
sondxwerî yê rê û doza gelê xwe…
-
- Vegera
welêt efrandina wîye here fikirkûr û here bilind bû… Çû wî û
welat, wî û gelê xwe bi evîna kurdî, bi zimanê kurdî, bi ruhê
kurdî hev hemêz kirin u li dilê hevda bûne yek, man.
-
- Bira
sere gelê Kurd saxbe.
-
- 13.
10. 2007
-
-
-
-
-
|
|
|