Eskerê BOYÎK

      (Nivîskar)

 Kurd gere Kurdistana xwe biparêzin

Eva çend salin, destê min li ser dilê min, Başûrê Welatê me u bûyarên dora wê diqewimin dinhêrim. Li ser vî gav erdê  Kurdistana perçekirî, bi xûna  seda hezar şihîdên Kurd, ronayîke xweş vebûye, bîna Biharê û Azadyê tê.

Ji pey hilweşîna dîktatorya xûnxur, ev perçê dewleta Îreqê: warê ferman û enfalan, werê helebçan, werê zindanên zulmê û xezebê, goristanên tevkujyan bûye meydana çêkirina dibistanan, zankoyan, nexweşxanan, çandinyên zevyên nên, nikandina daristanan, rêyên vegera xerîban.

Li nav Îraqa îroyîn da, ku bûye meydana zulmê û xezebê, ev perçe erdê Kurdistanê bûye mêrgeke edil e xweş, li ku xeysetê gelê Kurd yê xerîbdost û aşîtîxwez rind tê xanê.

Eger qewatên der-doraye dagerkir e şovûnîst û têrorîzna navnetewî nîbûna, niha gelê Îreqê jî, ji xwera rêke dêmokiratyêye xweş dîtibûn. Kurd jî, ku perçekî weletê xwe va, dîroka bêbext kirine şirîk û parek ji wê dewletê, anegorî destûra Îreqê ya nu tev digerin, dixwezin nav wê dewletê da, bi cûrê fêdêralî bi biratî, tevî Ereba bijîn.

Fêdêralya Kurdan ne ku gelên Îreqê lê dewletên dagerkirên Kurdistanê, cînaran û berê ewlin Tirkan xweş nayê. Ew, Îran û Sûrya dizîva û eşkere peymana çê dikin, menî û rêbazan  digerin, dixwezin ese, bi her cûreyî zyanê bide wê gav erdê Azad.

Heta dewletên erebên Afrîkayê jî neyartya Kurda dikin. Ji minra tiştekî ecêvmayînê ye ji sedî  nodên Kurdan musulman in û wê olê va berk girêdayîne, lê çima, sebeb çiye, ji dinya musulmanyê dewletek yan rêvabirek tune alyê Kurda bigre, heqê Kurda xweyîke. Tê bêjî gişk dijî kurdane. Rast eva ji minra têderxistinok e.

Eger qewatên hevpeyman û berê ewlin Amêrîka nîbya, wan teva mîna gurên har her alya da wê hicûm kirana…

Dinya Musulmanyê û berê ewlin dewletên dagerkirên Kurdistanê her tiştî dikin, mecalên têrorîstî, sîyasî, lobîyên xwe didin xebatê ku Amêrîka têk here û qewatê xwe ji heremê bikşine.

Ez bawarim ew tev seva vêsandina wê gav erdê Kurdistana Azad e.

Vê dewyê, girêdayî Amêrîkayê da hinek guhestinan li dor sîyasya xwedê lê razî BÛŞ, neyarên Kurdan diranê xwe tûj dikin, dewleta Tirk jî êdî eşkere neyartîya xwe ya dijî gelê Kurd venaşêre û ji her provakasyonê ra amade ye.

Çawa gel dibêje: Xwedê bikê şûrê Bûş timê li bira be. Lê her tişt kare bê guhestin. Her tişt kare biqewime.

Em Kurd gerekê her tiştî ra hazir bin.

Em kurd gerekê vî erdê xwe, vê azaya xwe bi xwe xweyî bikin.

Eger em qewat û tifaq bin kes wê me nikaribe û newêribe ser meda bê…

Eger bizanbin ew destê ku dirêjî Kurdistanê be wê bişkê. Wê newêribin destê xwe dirêjkin…

Em dîroka xwe ya dewrana binhêrin. Pir cara, ji bêxemyê gelê me daye der. Û ew li  ser gel-welêt  giran rûniştye. Kal-bavên me rûyê dilsaxî, cahiltî û oldarya xwe gelek tiştên xwe destê xelkê va berdan e, ji bawarî û sozên derew, biratî, pismamtî û hevaltya qelp tim xapyane, heta welatê xwe jî kirine meydana hespên sêlcûkên qûmstanaye çevsor û tiralên rojhilatêye bêbext.

Heta îro jî gelê Kurd nîrê wê bêxemî, dilsaxî û cahiltya pêşyên xwe bi tiragêdî dikşîne.

Halê welatê me tomerî wek bêdereke gundaye sade li ber çevê kurda raxistye. Dost û dijmin wek sipî û reş eşkere bûne.

Dagerkirên Kurdistanê  vê dewra 21 da jî, nikarin wê fikira sade ra qayîlbin, ku tunekirin, helandin, kokbirkirna vî miletê 40 mîlyonê qewata tu kesî da nîne. Çi zulm destê wan hat ser vî erdî, kîjanîra dibêjin KURDISTAN serê gelê Kurd kirin. Hema nava vê sedsala dewî da bûyarên usa li ser vî erdî qewimîn û niha jî diqewimin gênosîdê jî wêdatirin…

Dîroka dewranaye xezeb, şansekî rizgarbûnê wî perçeyî da, ji bo gelê me vekirye. Qederê bext daye vî nivşê me, ku em ne ku tenê bibin şedê bûyaran, beşdarî wê pêvajoyê bibin, lê karibin emekê xwe jî bikin karê serketina vê şansê: kê bi çî kare…

Belê, mecal çê bûne ku em, bi destê xwe welatê xwe rizgarkin û bi çevê xwe azadya welatê xwe bibînin.

Çi ku Başûrê welatê meda dibe dijî tu kesî, tu beşerî, tu miletî, tu dewletî, tu hêzê, tu bawaryê nîne. Kurd dixwezin mala xwe da, welatê xwe da, ser erdê kal-bavên xwe, wek hemû netewa  bijîn, cînara ra bi edlayî cînartyê bikin.

Usane em Kurd, nenhêrin ji me kê nêzîk e, kê dûr e, kê kîjan temenî û li kîjan perçê welêt  dijî, kê ji welêt der e, kê wur li  ser desthilatyê ye, kê na, kê bi çi bawaryêye, kê endemê kîjan hêzêye, hêz û bawaryê me xêrxwezê hevin yan na, em gerekê ji bo xwe na, lê ji bo ewledên xwe, ji bo navê dayik, netew û weletê xwe, ji bo xîret û namûsa kurdeyatyê, eger pêwîst be em borcdarin bi xûna xwe jî mabe KURDISTANA AZAD xweyîkin.

Ji kurda çêtir kes Kurdistanê nizane, ji kurda çêtir kes Kurdistanê hiz nake. Kê bi çi kare, çawa kare grekê wan destê neyartyê bişkênin, yên dixwezin wê zaroka gelê kurd bixeniqînin, kîjanêra dibêjin KURDISTANA Azad.

Hêzên Kurda, gerekê dijîta navbera hevda daynin alîkî, bibine yek û dijî zulma neheq gelê Kurd bikin kulm.

Her kurdek, eger xîreta miletyê dilda heye, gerekê bi mal-halê xwe, bi can û ruhê xwe bibe pêşmergê parastina wî perçê welêt.

Eger em jî dixwezin wek xelkê, welatê xwe da Azad bijîn, xêncî yekbûn, tifaq û kombûnê neyara tu rê ji mera nehîştine.

Xêncî me kes Azadya me naparêze!

20. 01. 2007

çapkirin