SERSAXÎ

Eskerê BOYÎK

Cawa wefatbûna Zanyarê Kurdî navdar Ordîxanê Celîl dilê min tije xem kir.

Xwedê xiravke, bayê vê dewrana nerehet usa malbeta Rewşembîrî ya Kurdên Ermenistanê ji hev bela kirye, ku meriv nikare rojên wa giran da jî kêleka hev bisekine û wê êşa giran pare veke. Be’sê wa bihîstin, ew jî ya pismam, heval, nas û dostên gelekî giran li ser mêriv rûdinê.

Min hema roja ewlin da nemeke serxweşyê nivîsî û şande Erêvanê. Tê xanê negihîştye destê birayê hêja Celîl û xûşka Cemîlê.

Malbeta zanyarya Kurdên Rûsyayê endemekî xweyî herî bi nav û deng, zanyar û berevkirekî zargotina gelê me, Kurdzanekî dinêeyan profêsorê fakûltêta Rojhilatzanyê ya Unîvêrsîtêta Sankt Pêtêrbûrgê Ordîxanê Celîl unda kir.

Ordîxan ewledê malbeta Casimê Celîl bû, malbeteke rewşembîr, welatparêz, xweyê emekekî mezin di pêşdabirina zanyarya kurdzanyê û edebyeta Kurdî da.

Remetyê apê Casim nivîskarekî navdar, hîmdarekî malbeta rewşembîrya Kurdên Sovyêtê bû.

Ewledê wê malbetê bawarkî temama jîyana xwe pêşkêşî pêşxistina edebyet, tomerkirin, weşandin û lêkolînkirina zargotina gel, kurdzanyê kirine û kitêbxakeke zengîn ji pey xwe hîştine.

Birayê hêja Celîl û xûşka Cemîle

Bêwext wefetbûna ewledê gelê meyî hêja, pirofêsor, hizkirye me teva, birayê we Ordîxan dilê me teva tije xem kir. 

Ew tenê birayê we nîbû, birayê me teva bû.

Ew tenê ewledê malbeta we nîbû. Ew ewledê gelê xwe bû.

Ewê bi karê xwe, bi mîrata ji pey xwe hîştî wê tim dilê gelê xwe da bimîne.

Ev undayî ya me tevane.

Ez, vê roja giran, êşa we pare vedikim.

Bira sere malbeta we û gelê Kurd saxbe.

                                                Birayê we Eskerê BOYÎK

28.10.2007  

çapkirin