|
|
Gundî û
Bajarî
Evdile
Koçer, evdilekocer@yahoo.com
- Gundî, bi þîrê þêran ve sê
emrên xwe jî di qesrên bajaran de pîr bikin dîsa di newaleke teng
de jiyanê li xwe diherimînin; lê bajarî, di koxika gundekî kavil de
jî bijîn dûmana jiyaneke keskesor di kuleka xwe re derdixînin…
-
- Bajarî, hebûna xwe di nav çavikên
þaristaniya dinyayê de diçirûsînin û dixin taca zêrîn; lê gundî,
di nav qelebalixa dinyayê de hebûna xwe winda dikin û ji bo ku xwe bi
‘hebûn’eke din ve pîne bikin dikevin pey xwexapandinên nû…
-
- Gundî, wekî nîvkarîkatûreke piþtkurmî
li hemû meydanên pesn û zirtan lotikan davêjin û li wir zîl didin;
lê bajarî, ji bo ku karîkatûra hiþê xwe temam bikin li hemû qad
û newalan doxîna ked û xuhdanê diqetînin…
-
- Bajarî, ji bo xeyalên xwe li ber
siya çand û zimanê civaka xwe bajarekî nû ava dikin; lê gundî du
rojan dikarin dev ji ‘xeyal’ên xwe berdin û bidin dû siya reþahiyeke
din…
-
- Gundî, li ser navê ‘Kurdistan,
partî û heval’ fikir û tîqetîqên dilê xwe oto-sansûr dikin; lê
bajarî hemû heyîn û tunehiya ‘Kurdistan, partî û heval’tiyê
ji civaka xwe re dikin fikir û tîqetîqên biriqî…
-
- Gundî, pir hez dikin ku ji qaþil
û toþalên xwe ji pûçatî û sergoyên xwe bi darê zorê ‘îzm’eke
qûndiriyayî ava bikin; lê bajarî dema ku ji sergoyê wan ‘îzm’ek
jî li pey wan bikeve þerm dikin ku behs bikin û dikevin taya zanînê…
-
- Bajarî, her dilopeke rexneyê jî
weke qurtek þeraba kevin dadiqurtinin hinavên xwe; lê gundî hemû
zibla di hinavên xwe de vedireþînin ser dilopeke rexneyê…
-
- Gundî, ji bo ku ‘Prof.’ û
‘Dr.’ li ber navê xwe binivîsin û di sûka nezanan de bejna xwe
bilind bikin, meseleyekê diherimînin û bi þerefeke mezin ve naveke
wisa bi xwe ve bizmar dikin; lê bajarî ji nav û bernavên wisa
ditirsin, ji tirsa wê bargiraniyê bi xwe ve mîz dikin, sed ‘dîplom’ên
wan ên wisa hebin jî rojekê xwe bernadin sûka nezan û korezanan da
ku ti kes ji wan re nebêje, ‘Prof.’ an jî ‘Dr.’…
-
- Gundî, bi keleþên zingargirtî
ve xwe noqî birbira garanê dikin û bi gotinên qelew ve çepikan li vê
garanê zêde dikin; lê bajarî, bi qelemþûriya serwext û bi gotinên
sivik ve dixwazin birbira garanê roj bi roj terbiye bikin û rengê
hunerekê bidin þeqþeqa çepikan…
-
- Gundî, dema ku bêhemdî jî bibin
‘edîtor’ bi tenê li serê þekala xwe û li firehiya kuleka mala
xwe dinêrin; lê bajarî dema ku di xew de jî bibin ‘edîtor’ xewa
wan diþeriqe, bavitî û serkêþiya nifþên nû tê dikeve ber xewn
û xeyalên wan û ziravê wan diqete…
-
- Gundî, dema ku behsa siyasetê tê
kirin karê betalan tê bîra wan û wekî gamêþên zikmezin xwe davêjin
erdê; lê bajarî ji hebûna siyasetê zewq digirin û rihê xwe bi
toza siyasetê hine dikin…
-
- Gundî, gotineke mîzahî û
henekeke gulgulî jî ji derdora xwe ya biçûçok re dixin hêlekanên
gotegot û fesadiyê û bi BEKOtiyeke ecêb ve ser û binê dinyayê li
bin guhê hev dixin; lê bajarî, awireke qerfî espriyeke biçûçok jî
ji behra jiyana xwe re dikin rihê nefesstandinê û bi vegotineke nû
ve datînin ser sofreya nas û dostan…
-
- Gundî, bi ‘gundî’yên din re
dikevin pêþbaziya mîzkirin û simbêlbadayînê û ji bo ku îktîdara
sergo û serkaniyekê bi dest bixin çavê xwe sor dikin û xwe fêrî
hemû dek û dolabên nûjen dikin; lê bajarî ji serkaniyên hemû îktîdaran
wekî revreva xwedê direvin û dixwazin ku rihê xwe li ber xuþexuþa
kaniya gundekî ji hemû dek û dolaban vebiþûn...
-
- Gundî, li ser kerê xwe yê
kurtanqetiyayî ve bi wê siyaseta xwe ya erzan û belaþ bi gotinên
sifto û genî ve aqil didin SER-GUNDÎyên din û bi vî awayî
dixwazin di nav hêlîna þekalên wan de ji xwe re koxikeke piçûk
peyda bikin; lê bajarî serê her kêliyê kurtanên rihê xwe nû
dikin, gotinên dilê xwe jinûve diteriþînin û hewl didin ku ji hemû
gundiyan tiþtên nû fêr bibin…
-
- Gundî, di hewþa xwe de wekî
bereketa nefelê ‘giyayê tehl’ diçînin, pehînekê li rojname û
televîzyonên xwe didin û dixwazên bi zimanê serdestên xwe di þevûrojekê
de di televîzyonên gundiyên din de meþhûr bibin; lê bajarî pala
xwe didin hewþa xwe û dixwazin hemû giyayên xwe di hemû televîzyonên
dinyayê de meþhûr bikin…
-
- Gundî, dixwazin wekî stranbêjên
dagirkerên xwe turkû(!)yan bistrên û dengê xwe bi buhayeke giran
bifroþin gundiyên din; lê bajarî hez dikin ku ji dengê karik û
berxikên kal û pîrên xwe straneke nû çêkin û bi nifþên nû re
gohê xwe bidinê…
-
- Gundî, awirên ‘eþîr’a xwe
îdeolojiya partiya xwe ji zikreþiya xwe re dikin berkiraseke dinyanedîtî
û bi tîr û kevanên ko ve dikin tehdît û mîna xwelîseran direþînin
ser serê ‘gundî’yên din; lê bajarî bi îde-olojî û fikrên
xwe yên nû ve hewl didin ku hemû ‘tehdît’ û rengên xwelîseriyê
ji ferhengên Kurdan derxînin û rûyê partiyên xwe spî bikin…
-
- Gundî, ji korezaniya xwe grêkeke
nû li pêþketin û guherandina gundê xwe grê didin; lê bajarî, ji
bo ku grêkeka li pêþiya guherandinê vekin ronahiya çavê xwe dirijînin…
-
- Gundî, ji bo ku bibin
serokbelediye û parlamenter dûvê çil roviyan bi hev ve grê didin û
siyasetê wekî prezevatîvekê bi kar tînin; lê bajarî bi cotkarî
û paletiya siyasetê ve hez dikin ku hejmara dil-rovî û prezevatîv-keran
roj bi roj kêmtir bibe…
-
- Gundî, her tiþtê ku bêhna kurd
û Kurdistanê jê bê bi metodeke bêserûber ve ji gepa çala xwe re
dikin projeyeke zêrîn; lê bajarî, gepa zarokên xwe ji veguherandina
Kurdistanê re dikin projeyeke zêrîn…
-
- Gundî, ji ber tirsa rihê xwe
qedera civakekê davêjin bîra dêleguran; lê bajarî qedera civakekê
dixin tirsa rihê xwe û ji bo dêleguran bîrên xef dikolin…
-
- Gundî, rihê xwe bi gotegot û
fesadiyên bin-filitî yên cîranên xwe dineqiþînin; lê bajarî rihê
cîranên xwe bi gotinên xwe yên dil-filitî ve dineqiþînin…
-
- Gundî, dema ku canê wan aciz bibe
lêva xwe gez dikin û bi kuftekuftê ve agirê tenûra xwe ji bo fikrên
cihêreng xweþ dikin; lê bajarî bi fikrên cihêreng ve agirê hiþê
xwe xweþ dikin…
-
- Gundî, bêhna pêlav û xuhdana
xwe tevlî planên saziya xwe dikin û tevgerên oto-asîmîlasyonê
weke orf û adetekê di nav çalakiyên saziya xwe de bi cih dikin; lê
bajarî sazî û dezgehên civaka xwe wekî kelheyên xwevejandinê
dihesibînin û bi xêra van saziyan diranê asîmîlasyona bêbav diþkênin…
|
|
|