|
|
- Heke
ku Tirkiye qezenc bikira…
-
-
-
- Evdile
Koçer, evdilekocer@yahoo.com
-
-
-
-
 |
- Xwedê vê carê da xatirê koçeriya
min û bi saya serê lîstîkvanê elman Lamp boçekî li tîma Tirkiyeyê
xist û piçekî pozê wan ferikand.
-
- Heke ku Tirkiye qezenc bikira:
-
- Min ê êdî mixabin dev ji koçertiya
xwe berda û bi îhtîmaleke mezin li ber hizûra dêmaniyên wekî Samî
Tan û Cemîl Oguz ez ê rûniþtama ser dûvê xwe. Belkî min ê êdî
nekaribiya ku ti carî ji wan re qala ‘mast’ jî bikira.
-
- Li ber komeleyeke kurdan bi Alî
Fikrî Iþik ve me yê nobet bigirta û bi hev re bimana li benda faþîstên
tirk ên dinyanedîtî. Lê mimkûn bû ku hingê ji ber tirkîaxaftina
endam û rêveberên komeleyê, me yê hêdî hêdî hez(?!) ji
‘welatparêz’iya Fatih Terîm jî bikira. (Ya rebî bê lome!)
-
- Bi þêwaza Selamo, min ê
helbesteke ultra-nasyonalîst li ser Fatîh Terîm binivîsanda û li
gorî etîka koçeran êdî jê re bigota, “Birêz!”. Lê ez ji vê
jî ditirsiyam ku hingê siyasetmedarekî kurd bi ser min de biqîriya
û bigota, “Tu nivîskarekî çawa yî kuroo, ma tu çima du rêzikan
li ser simbêlên min jî reþþþ nakî heyran…”
-
- Helbet dê kezeba min reþþþ bûya,
lê min ê êdî li ser Kemalîstên Kurd ti henek û genekan nekira.
Heke xwendevanekî/ê jî bigota, ‘Tu çima henekên xwe yên beredayî
oto-sansûr dikî koçeroo…!’, dê hingê rûyê min jî biketa binê
erdê.
|
-
-
-
- Bi tenê ji bo ku ez bikevim nav
antolojiya romannûsên kurd û li derdor qûna xwe bihejînim, min ê
dest bi nivîsandina romaneke qalind ya li ser têkçûna Elmanyayê
bikira. Lê bi rastî hingê dê ‘ego’ya min çiqas bilind bûya
helbet ez nizanim.
-
- Min ê malpereke nû ava bikira û
li gorî nezanîna xwe tê de behsa “Riknê Rojnamegeriyê” bikira.
Dema ku min tê de behsa “Rojnamegeriya malbatê” û
“Rojnamegeriya Kurdistanê” bikira, ez nizanim gelo dê çend
‘dost û neyar’ên min zêde bûna.
-
- Heta ku tîma Kurdistan bi Elmanyayê
re nelîsta min ê êdî li ser siyaseta futbolê teoriyên nû nerêsta.
Lê þikir ji xwedê re ez niha dîsa dikarim mû bi zimanê xwe ve bînim
û heta ku zimanê min qerimî behsa heft bavê siyaseta futbolê bikim.
-
-
- Ez dizanim dê rihê min yê
komplo-ger piçekî aciz bûya, lê min ê êdî li derdor negota, “Lîstîkvanên
Amerîkî û Îsraîlî di nav tîma Tirkiyeyê de hene, ji ber vê yekê
qezenc kir…”. Bi serê we belkî ez hingê dîn jî bûma.
-
- Li ser navê DTPê min ê pîroznameyekê
ji Fatîh Terîm re biþanda û min ê wî dawetî Festîvala Amedê
bikira. Lê heke ku Fatîh Terîm ji ‘mîr’îtiya xwe ji niþka ve
Ey Reqîb bigota, gelo hingê min ê kîjan xwelîyê bi ser kurdan de
bikira.
-
- Parlamenterên Kurd ên ku di meclîsê
de hez dikin bi ingilîzî bipeyîvin lê wekî turistan li kurdiya xwe
dinêrin, min ê li vir navê wan aþkere bikiran û min ê belayên nû
bixista stûyê xwe. Lê va ye hûn jî dibînin, Xwedê teala hez ji koçerên
xwe jî dike.
-
- Li kolanên Amedê bi Zeynelabidîn
Zinar re ez ê biketama pey kurdîfiroþên tirkînûs û min ê ji
nimreyên pêlavên wan antolojiyeke nû amade bikira. Lê þikir ji van
‘beraz’ên almanan re ez ji vê îþkencê jî xilas bûm.
-
- Bi xêra Umberto Eco min ê pirsgirêkên
nivîs û nivîskariyê bi gog-ne-nasiyê ve grê bida û min ê nivîseke
‘qerase’ daniya ser þibakên diyarnameyê. Lê þikir ez ji vê jî
filitîm.
-
- Xwedê teorî-badaneka wisa nexist
nesîbê min, nexwe min ê bi gotinên felsefîk ve têkçûna tîma
Elmanyayê bi siyaseta AKPê ve grê bida. Ma ez çi bikim heyran!?
-
- Nivîskarên wekî min ên ku bi
nivîsên wisa re serê we xwendevanan dihêþînin û îmana we diçikînin,
min ê navê wan li vir binivîsanda û kartên sor nîþanî wan
bikira. Lê va ye hûn dibînin ez hê jî serê we dihêþînim.
-
- Welhasil kelam, Xwedê vê carê bi
koçeriya min hate rehmê, nexwe ez vêga çûbûm çem û çemmm…
-
-
-
-
-
|
|
|
