- “Kurdên
bi þeref û namûs...!”
-
- Evdile Koçer
-
-
-
- Camêrê me
îro dîsa li ser xeta telefonê ye. Tu dibêjî qey daweta bavê wî ye. Þîva
þevê di koxika wî de tune, rabûye bo kurd û kurdayetiyê telefoneke 18
salî kiriye.
-
- Qûtê
zarokên xwe bi dilekî welatparêzane bar kiriye ser telefonê û dixwaze
bi wî wextê xwe yê buha ve dîsa dengê xwe yî pîroz û bimbarek bi xêra
televizyona kurdî bi ser her çar perçeyên Kurdistanê bixe.
-
-
Na na ji min zêde ye, ti gotina min jê re tune ye. Heqê wî heye,
an jî ez çi bibêjim demokrasiya lîberal heye birê minooo!.
-
-
Em bi çar gohan lê gohdarî dikin. Dest pê dike, bi fedekariyeke
mezin dixwaze du gotinan ber bi hev bîne, lê xuyaye piçekî ‘heyecanlî’
ye.
-
- Ê ku
nizanibe dê bibêje qey dixwaze ji me re behsa “Xewn û prensîbên Wîlson”
bike. Bi serê Gula xwe kim, min jî digot qey dê ji me re qala “Xetên
Sor ên Kurdistanê” bike.
-
- Lê na, piþtî
çend heyranok û payîzok û berberojkên jiberkirî, bi wî dengê xwe yê
asimîlebûyî ve silavên xwe yên herî germ ên gelekî miqedes bi tenê
ji “Kurdên bi þeref û namûs!” re diþîne.
-
-
Em temaþevanên heja, gelekî bi silavên wî kêfxweþ dibin. Yanî
ji me kurdên temaþevan ên bi þeref û namûs re silavên herî germ diþîne,
ma em ê çawa kêfxweþ nebin gidî.
-
- Lê ez di vê
gotina wî de asê dimînim, “Kurdên bi þeref û namûs...” Yanî çi???
-
- Ez ji niþka
ve li xwe li derdora xwe dinêrim, li xwe werdiqilim, gotina þeref û namûsê
123 caran li hev dixim, dipîvim û ji xwe re dibêjim ti þik û guman di
me de nîne.
- Yanî em jî kurdên bi þeref û namûs
in looooo...
-
- Lê ez bi vê
yekê qane nabim, radibim li hemû ansîklobedî û kitêban dinêrim, ji
kal û pîr û keftarên cîranên me dipirsim, li google û yahooyê ditikînim,
li maneya þeref û namûsê dinêrim û li me dinêrim. Dîsa ji xwe re dibêjim
ti þik û guman di me de nîne. Ji ber ku em fêm dikin ku em jî kurdên
bi þeref û namûs in, em dikin ku bifirin.
-
- Em hin
sloganên ‘Kurd û Kurdistanê’ diqîrin, lê hemû niha nayên bîra
min.
-
- Ya rebî þikir
ji te re ku te em anîn vê rojê jî. Ya rebî tu vî camêrê me jî bibî
quncika cineta xwe...
-
- Hevalên li
gel min bi eþq û can wekî zarokan xwe hildavêjin û dibêjin, ji îro û
pê de emê fitreya seriyên xwe bidin vî camêrî, da ku bikaribe dengê
xwe yî bimbarek bigihîne heta kurdên Afrîkayê jî.
-
- Helbet em jî
haþayî ji we ne ker in loo! Em jî ji niþka ve fahm dikin ku ew camêrê
me jî Kurdekî bi þeref û namûs e. Bi serê wî kim ti gumanê me tê de
tuneye.
-
- Yanî heke
hûn fikra min ya medenî û þexsî bipirsin, ezê bibêjim ew camêr ji me
giþan jî bi þeref û namûstir e. Ma ezê çi derewan bikim, ji ber ku ez
ji xuþexuþa dengê wî fahm dikim ku namûs û þeref mîna Çemê Botanê
jê diherike.
-
- Ji ber ku
ez dizanim ew deng dengekî ese, xurt, cîdî, jixwebawer, têgihiþtî û
ilmî ye.
-
- Wekî min
û te, helbet spîkerê televîzyona me jî bi wan silavan ve ji niþka ve
bi xwe dihise ku ew jî kurdekî bi þeref û namûs e... Spîkerê me ji
ber vê yekê pir ‘heyecanlî’ dibe, hindik ma ye ku ew jî wekî min û
te bifire û di xeta telefonê re biçe ba camêrê me.
-
- Lê spîkerê
me bi xwe dihise ku di programa zindî de ye, hema ji camêrê me re hin çepik
mepikan lê dixe.
-
- Camêrê me
bi van çepikan ve dibiriqe, dicoþe; hindik dimîne ku bi riya telefonê
serokatiyeke xwe îlan bike.
-
- Dixwaze tiþteke
din jî bibêje lê -mala min biþewite!- qûtê zarokên wî diqede
telefona wî di nîvî de qut dibe. Fedekariya wî ya mezin mixabin heta vê
derê dewam dike.
-
- Lê bi rastî
jî ez gelekî li ber ketim. Axxxx, ez bimrim ez nemînim bo qutkirina
telefona wî. Mala telecomê bi ser hikumetê de xira bibe! Xwezî hema du
gotinên din jî bipeyiviya.
-
- Na na, xwezî
hema nîvgotineke din jî bikira, belkî hema min ji xwe re nivîseke din jî
pê binivîsanda.
-
- Lê hûn
mereq nekin, ez hê jî li ber televîzyonê li benda dengê camêrê me me.
Belkî hema dîsa vegere, belkî hema Xwedê vê carê jî li min hate rehmê
û ez dîsa dengê camêrê me seh bikim.
-
- Heke ez çarîkgotinekê
jî jê seh bikim, bi soz ez ê binivîsim.
-
-
- Evdile Koçer
- Evdilekocer@yahoo.com
-