Kurdî û Kezînekurên Ewropî 

Evdile Koçer, evdilekocer@yahoo.com

 

Ji derdê van kezînekurên Ewropî ez ê rojekê xwe bikujim û xwe wekî þehîdê Kurdistanê bi nav bikim heyran.
 
Ez carna dikim û nakim, nikarim ji wan re behsa mirîþkeka kurdî jî bikim.
 
Bi serê xwe û we kim, êdî çend mîzgînî û nûçeyên xêrê jî ez nikarim bi van kezînekurên Ewropî re parve bikim gidîîî.
 
Her dem bersiveke wisa didin min ku ez herim vî emrê xwe yê mayî jî di pirtûkxaneyan di nav bêhna rûpelan de derbas bikim. (Nebêjin, koçer û pirtûkxane! Bi serê we, ez pirr hez ji pirtûkan dikim helbet ji bo xwendinê wîîîîîî!)
 
Axir ez dirêj nekim, wê rojê ji bo þerefa vê sozdayîna xuþka me Emîne Ayna ya ku wê saleke din bi kurdî bipeyîve, min jî þîvek da çend dost û hevalên xwe yên ji we ne çêtir.
 
Hevalekê got ku, heta tu sedema vê þîvê nebêjî, em parîyekê jî naxin gewriya xwe.
 
Weke ku min ê niha îlana Kurdistanê ji wan re diyar bikira, min bi dilekî xweþ mizgînî da wan: “Hevseroka Partiya Kurd Emîne Ayna, dê saleke din di þeva Azadiya Welat de bi kurdî bipeyîve…!”
 
Min digot qey dê niha bidin ber tilîlîîî û çepikan, lê na, nola ku min þaþitiyek kiribe, hemûyan bi hev re li bîbokên min nihêrîn û bi hev re gotin: “Ma qey hermetê heya niha bi kurdî nedipeyîvî…”
 
Axxx û waxxx! De vêca were û xwe nekuje!
 
Dîsa berî çend rojan bi çend hevalên nas re –ku dido ji wan di Navendeke Çandî de kar dikin!- li ser çand û hunera kurdî sohbeteke me çêbû. Wekî çîroka kuçokuço gotin zîvirî hat ser MKMê(dema meriv dibêje NÇM nayê fêmkirin!).
 
Di wê navberê de min jî mizgîniyeke ku min berî çend saetan seh kiribû da wan: “Dê êdî NÇM dersên xwe yên çand û hunerî bi kurdî bide…!”
 
Ez li bendê bûm ku keçika Almanî gotinê ji Konfûçyûs bigire û bibe ser ‘Ziman û Çand!’, lê bi awayeke pir cidî got ku, “Ma qey heta niha dersên xwe bi ingilîzî didan…”
 
Min got qey kezînekurê henekên xwe bi min dike, lê wiha berdewam kir, “Mixabin kêm kes dikarin serî li vê serdestiya ingilîzî bigirin, ez NÇMê jidil pîroz dikim…” 
 
Lê helbet mizgîniya herî mezin ya TZPKurdî ye bo perwerdeya zimanê kurdî.
 
Lêbelê heta niha jî, ji tirsa min nekarî ku ez vê mizgîniya mezin bi tu Ewropî re parve bikim.
 
Ez ditirsiyam ku kezînekurekê ji wan xwe þaþ bikira û bigota, “Ma qey heya niha Kurd ji bo zimanê xwe çalakiyên wisa nekirine…!”
 
De vêca were û safî bike!
 
Ne min ji we re got: Ez tiþtekî ji van ewropiyan fêm nakim, li min negirin heyran. Jixwe rojekî ji derdê van ez ê xwe di zinarekî re bavêjim û xwe bikujim gidîîî.
 
Navê min binivîsînin: ÞEHÎD…

 

 

 

 

 

çapkirin

copyright © 2002-2008 info@pen-kurd.org