Li þûna pêþgotin û paþgotinê: KOÇERNAME

 

 

Evdile Koçer, evdilekocer@yahoo.com

 

 

Bi kurt û kurmancî: ya min koçernameyek e...
 
Li ber peravê gotinên pepûk û brîndar ên ku êþ û elemên xwe ji hev re vedibêjin kon vedidim û xwe davêjim ber bext û torê wan.
 
            Gotinên fêris ên ku rengê qehremanên bênav vedihûnin, carna rehma xwe bi min tînin; wekî mêvanê Xwedê min li ser text û dîwanên xwe didin runiþtandin; carna jî li ber devê deriyê xwe heta banga þeveqê disekinînin û awirên min ên bendewariyê ji xwe re dixin sinc...
 
            Erê min got, a min koçernameyek e...
 
            Gotin, wekî xalxalokên biharê li hewa dikevin û li ber ewrên fikrekê dibin hevok... Hevok hêdî hêdî pêlî nigê hev dikin û heta ku kaba wan biqerime dikevin ‘govend’ê... Xwêhdana ku ji wan hevokan diçe, dilop bi dilop dikeve ser kaxiza nameyê...
 
Belê min got, a min koçernameyek e...
 
Nameyên min carna dibin çîrokên mirinê û ber bi jiyaneke nenas ve dibezin, carna dilopên trajediya civaka me di tevna xwe de dixin ken û tiqetiq û dibin mêvanên dildar û fêhmdaran, carna jî hin gotinên pizot datînin ser dawa xwe û ber bi tax û kolaneke tarî ve dimeþin...
 
Dema ku xwêhdana hevokan dikeve ser nameyê, rihê min dilê min diperpite; ji ber ku name temam dibe û hêdî hêdî ji peravên min vediqete û pêl bi pêl digihîje ber peravên we...
 
Ez xulam min got, a min koçernameyek e...
 
Nameyên min, li ber peravê we dikevin destê hev û ji bo xatirê çavên we bi þev û roj ‘govend’ê digirin. Hin ji van nameyan, carna di dilê we de ji xwe re zozanên honik ava dikin, carna jî bi paþ ve vedigerin û ji bo ku layiqî awirên çavên we bibin xwe ji nû ve diwedilînin.
 
Ez gorî min got, koçernameyek e...
 
Nameyên ku digihîjin ber ‘perav’ên we, heke bi dilê we be heke çirûskek dabe þev û rojên we hûn jî bi bi tilîliyan ve bi qewîtiyên nas û dostan ve bi xêr û silamet diþînin ber ‘perav’ên din. Ew jî ber bi ‘perav’ên dîtir ve diþînin...
 
Ez benî min got, a min koçernameyek e...
 
Lê divê hûn bizanibin ku ev jî SPASNAMEyeke jidil e ku digihîje ber ‘perav’ên dilê we... 
 
Mala we ava be... ji bo ku hûn nameyên min bi delaliya dilê xwe ve dixwînin û bi ‘yên din’ jî didin xwendin...
 
Hûn gelekî sax bin... ji bo ku hûn nameyên min li taqên dilê xwe ve dadiliqînin...
 
Spas... ji bo ku hûn çavên xwe yê henûnok bo nameyên min diqerimînin û ji bo ku hûn dîwanên peravan ên þevên xwe ji nameyên min re vedikin...
 
Hûn her hebin... ji bo ku hûn bi ken û tîqetîqên xwe û bi biþirîn û gulvedana xwe ve reng didin nameyên min...
 
 
Koçernotek: Ev nivîsa jor pêþgotina pirtûka min ya nû “Koçername”yê ye ku berî çendekê ji nav Weþanên Do derket. Bi hêviya ku ev pirtûk ber dilê we bigire û ‘diranê kurdî’ tûjtir bike.

 

 

 

  

 

 

çapkirin

copyright © 2002-2008 info@pen-kurd.org