Di sala nû de ez ê lîsteya kurdên spî aşkere bikim. Ev kurdên spî çima rûyê kurdên din li ber dewletê reş dikin? Ji bo ku rûyê xwe bêtir ‘spî’ bikin, xwe çawa li ber medyaya tirk şêrîn dikin? Û gelek pirsên din… Li benda lêkolîn û analîzên koçerê xwe bin…

Ez ê yek bi yek li bajarên bakur bigerim û li ser kurdên ku dibêjin “Ez kurdiya akademîk nizanim!” lêkolîneke psîkolojîk çêkim. Heke hejmara van kurdan ji bîst mîlyonî derbas bibe, hingê ez ê xwe fêrî tirkiya akademîk bikim.

Ji bo ku bi wê axaftina xwe ya mêrane ve dilê min rihet kir, ez ê destê Osman Baydemîr maçî bikim û ji siyasetmedarên nû re bikim qible.

Gelo di nav me kurdan de çend “Denîz Baykal” hene? Ji siyaseta statûkoparêz re çawa xulamtiyê dikin? Qet mereq nekin, ez ê bidim ser şopa vê pirsê jî û di sala 2010’an de patika wan nîşanî we bikim. (Lê ez ditirsim, heke ez patika wan nîşanî we bikim, belkî hûn rûyê wan nas nekin!?...)

Di sala nû de heke ez ji yekî seh bikim ku dibêje, “Her dil bir insandir!” ez ê bêjim ya allah û bi kopalê xwe yê koçeriyê ve bikevime ser heta ku li erdê lal bibe…

Di vê sala nû de êdî ez ê li ser zimanê kurdî tiştekî nenivîsim. Ji bo vê yekê min heta niha hezar û pêncsed nivîs ên li ser zimanê kurdî nivîsîne û ji bo sala 2010’an bo weşanê hazir û nazir kirine, da ku ez di sala nû de bikaribim soza xwe bînim cih.

Di navbera qerf û henekan û sîr û pîvazan de çend wateyên cihê hene? Heke hûn bikaribin bêhna pîvaz û sîran ji hev derbixin, nexwe bimînin li benda koçerê xwe.

Sala bihûrî min lêkolînên ecêb li ser faşîzma navxweyî ya di nav civaka kurdan de kir. Heke hûn bibêjin “hevalê hêja, faşîzm tenê di nav civaka tirk de heye”, nexwe ne hewce ye ku hûn jixwe nivîsên min jî bixwînin û xwe biwestînin arqadaşler...

Heke kesek di vê sala nû de bixwaze xwe asîmîle bike, ez ê bi zend û bendan ve amade bim ku alîkariyê bikim. Na na ez henekan nakim, lê ev teklîfa min îsal tenê ji bo kesên tirk e! Heke hinek kurd jî ji bo xweasîmilekirinê alîkarî ji min bixwazin ez ê wan bişînim saziyên me yên kurdperwer; bila ev jî bibe wezîfeyeka min ya ‘welatparêzi’yê.

Koçername:

Sersala çi halê çi! Min ji hevalên xwe yên alman re jî behs kir: Bi vê ‘açilim’a xwe ve dixwazin ku rengê ‘kole’tiya me piçekî biguherînin. Lê wê ‘kole’tiya me her berdewam bike. Loma jî dema ku canê wan aciz bibe wê bi stûyê şaredar û rêveberên me bigirin. Divê em êdî dev ji siyaseta girîn û mirînê berdin. Wek Osman Baydemîr divê em êdî bi dengekî bilind ji wan re bêjin “BIQEŞTIN” û hejmara şaredarên xwe bikine dused, da ku dewlet fêm bike ku dew birayê mast e! Nexwe tu tişt safî nabe…