“Qereqola T.Cê!”

Evdile Koçer, evdilekocer@yahoo.com

Ji we ne çêtir be camêrê me –em bêjin bila navê wî Nanxurê Cilqetîn be!- çiqas ku min dibîne, gotinê bi rengekî dizivirîne diqulipîne û li gorî xwe aqilekî dide min; bi vî awayî aqilê min ê heyî jî diçeliqîne û dike qurbana zêdezanîna xwe.

 

Wê rojê jî îmana min derxist û bi têra sed salan behsa ‘felsefe’ya xwe ya nû kir. Bi qasî sed sergoyan, fikr û analîzên beredayî bi darê zorê xist hişê min; loma divê ez du salan li deşt û zozanên Botanê bêhna xwe vedim heta ku dîsa bême ser rihê koçertiya xwe.

 

Ji min û we çêtir kurdî dizane, lê wekî kesên ku bi penceşêra zimanê tirkî ketibin her bi qûna tirkî digirt. (Camêr dû re îdîa kir ku tirkî û kurdî ji min çêtir dizane! De vêca were û keziya xwe kur neke keçêêêê!)

 

Xwedêgiravî ji min re qala heftî û heft şert û riknên welatparêziya nû kir. Wekî melayên nûteqewîtbûyî çend şîretên genî li BAKUR û BAŞÛR û deverên din kir. Di ber re rexne li min jî digirt, bê ez çima wekî berdoş û sûtalan li van deran digerim. (Min jê re got ku karê min berdoşî û sûtalî ye, lê bi serê wî neket heyran!)

 

Di wê navberê de patronê wî yê tirk hat, -camêrê tirk, divê ez heqê wî nexwum ku sê bost ji kurdê me pêşketîtir bû!-  hema di cih de gotinê zivirand û behsa ‘kozmopolît’iya xwe kir, (yanî qaşo internasyonalî, tew mala minê!) wekî wan dinyanedîtiyên ku hûn jî gelekî baş dizanin bê aqilê wan çawa bi destê hin çepgirên qûnneşûştî hatiye şûştin, got ku ferqa tu insanî li cem wî tune û dewam kir ku “Ez bi 39 miletên cihê re jiya me!”

 

Eyb e meriv bêje, lê ez jî bi têra xwe nesekinî, mizir û belakir im. Min rasterast lê vegerand ku, “Belkî tu bi 39 miletên cihê cihê re mabî, lê li min negire ku te hêj miletê xwe baş nas nekiriye!”

 

Axirrrr, min carekî pêlî dûvê wî kir, bû çîzçîza camêrê me. Bi cîdî û nîvhenekî dev avêt her tiştê min, ji min re got ku tu beredayî dijîyî. Lê dixwest qaşo heqaretên mezin li min bike. Ji nişka ve got ku, “Çavê te, rûyê te dişibe yê ermeniyan, gelo tu ne ermenî yî?” (Ma ez ê çi derewan bikim, hingê cendekê Hrant Dînk hate ber çavê min!)

 

Ahaaa, de vêca were safî bike gidîîî. Min meselê fêm kir: “Mimkun e ku ez ermenî bim, lê tu ji ku dizanî, belkî jî ez tirkek im, an jî cihûyek…” Wiha li min vegerand, “Na na ez dirûvê tirkan baş nas dikim, tu ne tirk î, sedîsed tu ermenî yî…”

 

Min meselê vegerand ser kozmopolitiya wî: “Ermenitiya ku tu wekî heqaretekî ji min re dibêjî, bo min şerefek e, heke tu bixwazî heqaretekî li min bikî divê tu li hin tiştên din bigerî… te gava din xwedêgiravî wekî hin internasyonalên tirk behsa 39 miletî kir, bibore lê xuya ye ku tu nizanî milet jî çi ye?

 

Ji min re got, “Hevalê Koçer, bi şeref te şaş fêm kiriye, derdê min ne heqaretkirinek bû, ez dizanim bê ermenî jî miletek in…”

 

Min wiha lê vegerand: “Keko, berê di xortaniya xwe de dema ku min gotina ‘Qereqola TCê!’ ji siyasî abêyan seh dikir, hişê min tevlihev dibû, min hemû dîroka osmanî û tirkan û hemû derew û ansîklobediyên ku li ser Atatûrk hatine nivîsandin daqurtandin, bi rojan bi heyvan ez li ser vê têgehê disekinîm û min ji xwe re digot gelo dewleta tirko çawa dikare di hiş û mejiyan de qereqolên xwe çêke ya rebîîî, lê eva bi xêra te min vê ‘qereqolê’ baştir fêm kir, spas dikim kekooo, mala te avaaaa…!” 

çapkirin