Skandala Konferansa Mûzîkê

Evdile Koçer, evdilekocer@yahoo.com

Hevalên min ên ji Başûr û Binxetî, dema ku bixwazin min aciz bikin her dem bi rûyeke pir cidî vê pirsê ji min dikin: “Erê ji bo Xwedê ev kurdên we çima bi hev re bi Tirkî dipeyîvin Evdile?...”

Ez jî her dem bi bersiveke pir cidî li wan vedigerînim: “Heke bi tirkî nepeyîvin sebra wan nayê heyran... Di tirkî de goştê erebî farisî kurdî û fransî heye... Heke hûn bixwazin ez dikarim fêrî we jî bikim, lê piştî ku hûn elimîn, hûn bixwazin jî êdî hûn nikarin dev jê berdin...  ”

Dû re jî ez vê gotina pêşiyan tînim bîra wan: Qûna bielime tiran narûne li ser ti ber û mehfûran.

Paşê pirqînî bi wan dikeve û em hemû qasekê bi hev re dikenin.

Jixwe yê ku min nas dike dizane ku ez jî hincetekê digerim bo ku çend deqeyan rûyê me geş bibe.

Lê tabî ez dizanim ku êşa Bakur û tirkîaxaftina wê naşibe du sê henek an jî genekan.

Ez radihêjim qirika meseleyê û gotina jorê bi awayê ilmê sosyolojiyê li wan hevalên xwe vedigerînim: Devê bielime tirkî narûne li ser ti gotin û motinên kurdî...

Û dû re heta ku ji min aciz bibin ez ji wan re behsa êşên Bakur, asîmîlasyon, siyaset û ruyê Roma Reş dikim.

Çawa ku qet guhê xwe nedabin min dîsa dibêjin, “Ê baş e, madem ku mesele polîtîka û siyaset e, nexwe çima di dilê Kurdistanê de di vê Konferansa Mûzîka Kurdî de bi tirkî dipeyîvin...”

Ji bo ku em dîsa piçekî bikenin, ez gotina jor dîsa dubare dikim: Quna bielime tiran narûne li ser ti ber û mehfûran...

Û piçekî dixwazim dilê wan honik bikim: “Heyran çawa ku min seh kirî hevalên min Kakşar Oremar û Zana Farqînî di Konferansê de bi kurdî peyivîne, qet mereqan nexwin kurdiya van her du hevalên min bi têra hemû Bakûr dike. Ferhengên Zana wekî panzerên Elmanan in, dikare pêlî tirkiya giş Bakuriyên me bike...”

Dilê wan piçekî honik dibe, lê helwesta Azadiya Welat ya li hemberî tirkîaxaftina Konferansa Mûzîkê gelekî li xweşê wan diçe, em bi hev re diqîrin: Bijî çapemeniya azad!

Lê ez ji Duhokî û Qamişlikiyên xwe re dibêjim, helwesta Azadiya Welat li hemberî vê sosret û kezîkurkirinê hindik e û wekî wan sosyologên ku çar roj emrê wan mane gelekî cîdî berdewam dikim: “Heq ew bû ku A.Welat fotoyên wan kesên ku di Konferansê de bi tirkî peyivîne bikişanda û ji rojnameyê re bixista manşet; da ku me bizaniya ka mala me kurdan bi destê kê tê şewitandin, ev jî heqê me ye yaboo...”

Dawiya gotinan nayê, lê ez teoriyeke qerase wekî diyariya sersalê pêşkêşî wan dikim: “Li gorî alim û mezinên Koçeran, heke tirkî bi destê tirkan bikeve mala kurdan nifşek 40 salên din zimanê xwe ji bîr dike, lê heke bi destê kurdan tirkî ket mala kurdan jixwe hingê meriv nikare behsa ti nifşî jî bike, ji ber ku koçerê me ji vê yekê re dibêjin KAMÎKAZE, yanî kuştina xwe bi xwe, yanî çawa ku tu gur bi destê xwe bixî nava pezê hemdanî...”

Hevalên min dibêjin, dev ji van teoriyan berde.

Û em hemû bi vê gotinê re dîsa dikenin: Quna bielime tiran narûne li ser ti ber û mehfûran...

çapkirin