|
|
Xwelîserên
Xwelîser!
Evdile Koçer
evdilekocer@yahoo.com
- Navê van xwelîserên
ezîz û delal li her dever û herêmê li gorî ‘XWELÎ’ya wan
diguhere.
-
- Li hin deverên ku
xweliya wê kêm e, ji wan re bi awayek nazîk dibêjin: XWELÎSERO
-
- Li welatê Botanê jî
–ku tije xweliya kurd û kurdewarî ye-, bi kurt û kurmanciya fesîhtir
ji wan re tê gotin: XWELÎDANKO
-
- Yanî ez ji ezbeniyê
xwe re bibêjim, li Botanê ji biçûkan bigire heta mezinan, wekî
zimanzanan serê ewil didin dû wan, paþê ‘dank’ekê datînin pêþiya
wan, dema ku bikevin ser ‘dank’ê, vêca zimanê xwe hinekî fesîh
dikin û ji wan re dibêjin: XWELÎDANKO
-
- Lê þevek ji þevên
Xwedê berê min ket herêma ‘Ferhenga Zana Farqînî’, min dît ku
ji wan re “RIJIKDANKO” jî dibêjin...
-
- Ev rastî li her herêmê
li gorî reng û þemala xwe diguhere.
-
- Mesela: Li hin herêmên
Tirkmancan jî ji wan re dibêjin, “KULLUKO” û “KULTABAGIYO”...
-
- Rast e, kurdî zengîn
û mengîn, dewlemend û mewlemend, û ûûûûûûûûû...
-
- Lê çima ewqas nav li
wan Xwelîseran hatiye kirin?
-
- Sedemên vê gelek in,
zehf in, pir in... Yanî heya ku xwelîdankekê tije bikin sedemên vê
zêde ne...
-
- Bi kurtasî, evan Xwelîseran
xwestine ku vê civakê ji kezebreþiya xwe re bixin XWELÎDANKek...
-
- Ji ber vê yekê jî
xwelî û xezeba civakê li wan daweriye û navê wan bûye: XWELÎSERO
-
- Û çîrokên van Xwelîseran
di hemû kitêbên pîroz de hatine nivîsandin...
-
- Ev xwelîserên xwelîser,
bîstûpênc saetan li ser piyan bûne û li pey zirt tirt û pesnekê
geriyane. Ji bo pesnekê heta Ewrûpa û Amerîkayê bi nigê tazî çûne
û bi pêlavên tejîpesin ve vegeriyane. Paþê ‘pesn’ên xwe
xistine bin çengê xwe û heta qata heft û heþtan wekî xwelîseran
lotik avêtine.
-
- Her qat û herêman li
gorî ‘pesn’ên xwe xwestine ku xwelîpesindankekê ji xwe re peyda
bikin... Lê bi xweliya pesnên xwe ve li erd û beyaran mane!
-
- Ji keçên xwe yî ku
wekî kêçekê dibin bela re, li arîstokratên ku pênc zimanan
dizanin geriyane. Peyda kirine nekirine bi rastî ez jî nizanim: Ji ber
ku di van kitêban de nanivîse!
-
- Lê dev ji xwelî û
xweziya xwe bernedane. Dilê xwe nehiþtine, xwe neþeqandine, vêca ji
kurê xwe yî ku li deþta Kundir-istanê mezin bûye re jî, Zînên ku
xurcezîna wan tejî zêr bûye bi izna Xwedê û qewlê Xwelîdanko
xwestine...
-
- Bi îlanên fermî ji
xwe re li ‘dengbêj’an geriyane. Lê van dengbêjan jî serê ewila
ewil xistine ezmûna têkçûnên xwe. Yên ku li gorî bejna derewên
wan, klamên xweþ û modern li hev nehanîbe, jixwe wekî ku hûn jî
dizanin, xwe wekî xwelîdankekê li ser sergoyan dîtine.
-
- Yên mayî jî, li ber
awaza þirika têkçûna wan her klamên xwelîseriyê li hev anîne. Lê
mixabîn hemû bi hev re li gorî ewrîma Xalê min Darwîn bûne xweliyê
xwelîdankekê...
-
- Ji kovar û rojnameyên
xwe yî ‘azad û serbilind’ re li nivîskarên kerr,
lal, þeht û piçekî jî kor geriyane.
Dema ku yên wisa peyda nekirine jî, di nav xwelîdanka mantelîteya
xwe de birek ji wan kopî kirine û bi puntoyên mezin nivîsên wan weþandine.
-
- Ewan jî bawer
nekiriye, lê ew nivîs bi bayekî ve bûne XWELÎ û paþê bi malxwêyan
re li ‘DANK’ekê warqilîne...
-
- Û wekî dawiya hemû
çîrçîrokên Hosta Necar hemû bi hev ve bûne: XWELÎDANK...
-
- Vêca ez ji ezbeniyê xwe re bibêjim, tiþtê
ku min ji çîrokên van Xwelîseran
fêm kiriye ev in:
-
- Hema kî xweliya zikreþiya
xwe bi ser me de vala kiribe, ji bêçareyî me serê xwe daye ber xwe
û me di dilê xwe de navek li wan kiriye: XWELÎSERO
-
- Hema kî heyîn û hebûnên
me rijandibe ser ‘hesab û kitab’ên xwe, me hawara xwe gihandiye
Xwedê û me kezeba dilê xwe bi nifirekê rihet kiriye: RIJIKDANKÊ pîsê
heram!
-
- Hema kî em ji xwe re
xistibin xwelîdankek, ji evdalî û nezanî me xwelî li serê xwe
barandiye û ji neçarî me heman tiþt ji bo wan fikiriye: XWELÎDANK
-
- Axir zeman welhasil
kelam: Xwelîdanka me çû nav deviyan, xwelî li serê me hemûyan!!!
-
|
|
|