DERYA
BÊ LIV E
Ezîz Nêmetî
Bizav
Ji pêlên deryayê
Vediþartin
Hizrên xweþik
Em çol dikirin
Çiya
Di kûrahiya mijê da
Niqûm dibû
Mecalek nebû
Zozan
Me bi bîrên þîn
Agadar bike
Dengek zexel
Xendan-xendan
Di sîmfoniyek reþ da
Distira:
Ser rêj ken
Pêkên têhnîtiya kevnar
Bi þeraba qarîs .
Dîsa dayîkan
Di xeyalên xapînok da
Vedihûnandin
Lay layên þaþ
Bi rûsariya qaremanên
Dest vala
Û zar bi xewnên beheþta derew
Di xewa giran da
Dil xweþ dibûn
Qêrînek bê hewar
Di geruya nasnameka
Heriþî da dixeniqî
Jinên ser xweþ
Memikên zuha
Bi biþkokên mêrane
Dixemilandin
Û di tarî roneka biyanî da
Henek bi hestên xwe dikirin
Vexarî û nevexarî
Her kes mest dibû
Çavên mêrxasan
Li zêrevaniya rêka kadizan da
Westiyayî bûn
Û ji ponijtinekê ra
Xwe ji êderyay pêlên
vedidizîn
Di kevne çeman da
Tenê ava herimî
Diherikî
Û
Helbestvanek sirgûn kirî
Bi nalînek xemîn
Dikir gazî:
Ey bizava revyayî
Vegere
Derya bê liv e!