Pîroz be!

GELÊ ME GIHÎŞTE QONAXEKE NÛ, LÊ MEŞA JI BO AZADÎYÊ DIDOME!

Ezîz ê Cewo

Di hilbijartinên herêmî yên T’irkîyayê û K’urdistanê da gelê k’urd da xuyan, ku ewê êdî çarenûsa xwe bi destê k’esekî va bernede, û serk’evtina mezin bi destê xwe xist. Bi vê gavê gelê me ji bo cîhanê r’agîhand: 

-Di welatê xwe da ezê xwedî mafê xwe derk’evim û r’êvebirîya xwe jî ezê bi xwe pêk bînim!... 

Tê bîra we, di pêvajoya berî hilbijartinan da di gund û bajarên K’urdistanê û mêtropolên T’irkîyê da gel çawa wek derîyayekê fûr dida?! Û ev derîya diher’ikî û alên zer ên bi gula sor û wêneyên r’êber Apo û p’akrewanên doza azadîya net’ewî bi xwe r’a danîn…   

Û gelê me bi bir’yar meşya heya serkevtinê! 

Û serk’evtina mezin bila li gelê me û dot û lawên wê yên hêja pîroz be!

Dibe ku ev demeke dirêj bû, ku gelê k’urd ewqasî xwe nêzîkî azadîyê nedîtibû.

Dibe ku ev demeke dirêj bû, ku gelê k’urd ewqasî azadî qazenc nekiribû û hêjayî azadîyê nebibû- bi lehengîya xwe, bi fedek’arîya xwe, bi R’êberê xwe, bi p’akrewanên xwe, bi bazê xwe yên azadîyê, bi dot û dayîkên xwe yên hêja…

Eger gelê k’urd (wisa jî her gelekî din!) bindest bûye, bizanibe, ew hêjayî wê bindestîyê bûye, ji ber ku ewî bi xwe ew r’ewş ji bo xwe p’ejirandibûye.

Lêbelê gelê me îro êdî yê berê nîne û bindestî û nuxsanîyê jî nap’ejirîne.  

Ew ji bêhna azadîyê sermest bûye, û yê ku ew ji bona wê Azadîya Mezin amedekirye, r’ê li pêşîya wî vekirye, di r’êya berbi azadîyê da serk’êşîya wî kirye, îro di nava çar dîwarên hebsa r’êjîma di cîhanê da here hov da ne…Û li vir jî ew r’êber dimîne!

Û azadîya gelê k’urd û r’êberê wî- bir’êz Abdullah Ocalan, bêyî hev nabin, lewra ku yê ku ev gela gîhandye vê r’ojê, ew bi xwe ye, û îro ew gel jî bûye garantîya azadîya xwe û r’êberê xwe…  

Û gel dilezîne, lê dîrok, a ku demekê dipekya û gelê me pêr’a nedigîhand, îro çiqasî  p’êgiran bûye!? Gelê me dixwaze demekê berî demekê xwe bi armanca xwe ya mezin r’a bigihîne, lê dîrok ingirye û p’ir’ bi dijwarî û giran gavên xwe davêje…

„Weha nabe, tu divê bêyî guhar’tin, tu nexwazî jî, ezê te biguhêr’înim!“ – gelê me ji dîrokê r’a dibêje û meşa ji bo azadîyê didomîne…

Van bûyerên dawîyê- pîrozbahîyên Newrozê, kampanîya berî hilbijartinan û… bi encambûna hilbijartinan ez birim serdema sovêtî, dema ez şagirtê dibistana navîn bûm. Tê bîra min, helbestek li ser lehengîya leşkerê sor hebû. Di deşta şer’ê dijî dagirkerên faşîst da (1941 -1945) leşkerekî sovêtî ji berika dijmin p’akrewan dibe. Hevalê wî ji berîka serkirasê wî yê leşkerî nasnameya wî ya leşkerî derdixe (berika dijmin ew qul kiribûye û dilê wî hingavtibûye),  vedike, dinihêr’e, ku fotoyê keç’eke ciwan jî di navda ne. Ew li pişt wêne dinihêr’e, wî leşkerê leheng li wir nivîsîbûye: „Ji bo welatekî weha, ji bo keç’eke weha hêja ye, ku mirov şer’ bike û p’akr’ewan bibe!“

Ev gotinên han hert’im li ber guhê min in û bi r’oja îroîn r’a ew ji bo min ji nûva wat’edar dibim, û ez bi bawer im, ku her doteke gelê me, her lawekî gelê me îro bi bir’yar di dilê xwe da nivîsye:

„Ji bo gelekî weha,  ji bo welatekî weha hêja ye, ku mirov bitêk’oşe û p’akrewan bibe!“

...Meşa ji bo azadîyê didome. Û dihatûya r’onî- r’oja Azadîya Mezin ne dûr e!

çapkirin