P’IRTÛKA NÛ

 

 Îþxanê Mîro

 

Weþangeha Zanîngeha dewletê ya Sankt-Pêtêrbûrgê (Fêdêratsîona R’ûssîyayê) p’irtûka zimanzan-helbestvan-r’ojnamegerê k’urd Ezîz ê Cewo (Azîz ê Cewo Mamoyan) a “T’aybetmendîyên r’êzimanî yên navdêr û bingehên destpêkî yên mak-zimanê hindewropî di kurdî da”  bi zimanê r’ûsî weþand.

Ji bo weþandinê akadêmîsîyanê r’ûs ê navdar Îvan Mîxaylovîç Stêblîn-Kamênskî û wêjezan-zargotinzanê kurd ê navdar  profêsor Ordîxan ê Celîl (yê ku çend meh berê k’oç’a xwe berbi Bihuþtê va barkir) ji bo weþanê nêrîna xwe ya zanistî li ser vê p’irtûkê dane, û pirtûk bi bir’yara Þêwra zanistî   ya fakûltêta r’ojhilatê ya Zanîngeha Sankt-Pêtêrbûrgê hatye çapkirin.

Ev p’irtûk lêk’olîneke zanistî ya dîrokî-hemberhevkirinî ye di nav kontêksta (goveka) hindewropî ya giþtî da. Di wê da hinek hêlên t’ybetmendîyên zayenda navdêr, û her weha pirsên bingeha destpêkî ya mak-zimanê hemhindewropî di  k’urdî  da û r’ewþa wê mijarê tên nirxandin û r’avekirin.

Her çiqas di danasîna weþangehê da hatye nivîsandin, ku p’irtûk ji bo zimanzan-îranîzanan dikare balk’êþ û bi kêr be, lê di wê da ji bo pisporên zimanên hindewropî yên din û zimanzan-hindewropîzanên goveka fireh jî gelek tiþtên bi prênsîbî nû û balk’êþ hene.  

Di vê pirtûkê da  sê govekên pirsên di derbarê taybetmendîyên r’êzimanî û wan yekþêwazîyan tên nirxandin, ên ku di kurdî û zimanên din ên hindewropî da hene. Goveka yekem di derbarê hêmanên zanîdana zayend û hejimara navdêr ên di kurdîya îro da ye. Goveka duyem di derbarê hebûna zayenda navîn (bêhêl) a navdêran e di kurdîya kevnar da. Û goveka sêyem jî di derbarê du komên yekþêwazîyên bingehîn e di kurdî û zimanên hindewropî yên din da (fransî, îtalî, îspanî, portûgalî, tîrahî).

Di vê lêger’îna zanistî da pirs tên danîn û anegorî wan jî bersîvên wan tên dayîn.

Piþtî r’êger’înekekskûrs) dîrokî-zimanzanî û lêkolînên matêrîalên zimanê kurdî li ser bingeha mêtoda dîrokî-hemberhevkirinî, xudanê pirtûkê nirxandina taybetîyên wan þêwazan pêk tîne, yên ku zayend û hejimara navdêran didin xuyan, û li ser bingeha lêger’înên zanistî ew bersîvên zanistî dide. Û hema li ser vê bingehê jî taybetîyên zêderên makdêrî yên zimanê kurdî û þêwazên wan ên cuda tên ravekirin.

Di pêvejoya lêger’îna sazîya zêderên makdêrî yên zimanê kurdî da parîneke din jî (“î”) bala xudanê pirtûêk dikiþîne ser xwe, ya ku bi taybetîyên xwe,  peywir û rola xwe va mîna zêderên makdêrî ye. Piþtî pêkanîna lêger’înên zimanzanî yên piralî  xudanê pirtûkê ravedike, ku ev parîn kevnemaya (arxaîzm) zêdera zayenda navîn (neutrum) e di kurdîya kevnar da.

Vebijartina (analîzekirin) matêrîalên kurdî di nav çarç’oveya lêger’îna dîrokî-hemberhevkirinî ya zimanên hindewropî da ji bo wê dîtina xudanê pirtûkê dibin bingeh, ku di kurdîya îro da r’êze parîn hene, yên ku wek kevnemayîên  (arxaîzm) þêwazên zêderên kevnar hatine parastin. Ku ev parînan bi þêwazê xwe yê dengsazîyê û wateya xwe ya bêjeyî va wek an mîna zêderên makdêrî yên r’êze zimanên din ên hindewropî ne.

Û  dîtinên di derbêar çêbûna van zêderan û hebûna yekþêwazîyên wan di zimanên din ên hindewropî da, her weha lêger’înên piralî yên di vî warî da bê encam derbaz nabin. Zûtirekê li bal xodanê  pirtûêkê dîtina  bi zanistî misoger çêdibe, ku yekþêwazîyên  îro yên zêderên makdêrî yên zimanê kurdî (“ya”, “yê”, “yêd/yên), bi guhartinên dengsazî  yên  pir  biç’ûk  va di  r’ûssî da hene. Ev zêderana di zimanê r’ûssî da r’êyeke peyvguhêr’îyê ya dîrokî ya wisa derbazbûne, ku mirov dijwar bikaribe eyîtya wan guhartinan têbigihîje. 

Xudanê pirtûkê  bi k’îjan rê û r’êbazan wateyên lêksîkî (bêjeyî) yên rast ên van bêjeyan  ravedike, bi wan r’ê r’êbazan jî  ew lêger’înên xwe di warê zimanê r’ûssî  da pêk tîne û bi zanistî derdixe holê, ka sazîyên herdu zimanan çiqasî mîna hev in...

Lê navnîþa (lîste) yekþêwazîyên kurdî-r’ûssî matêrîalekî girîng û balk’êþ e ji bo lêger’înên zanistî yên dihatûyê  di wî warî da.

Di dawîyê da xudanê pirtûkê dinivîse:

Dibêjin, ku Mêzopotamîya colanga çêbûna gelên hindewropî û þaristanîya hindewropî bûye. Îro

k’urd û K’urdistan bi hebûna ziman, çanda net’ewî û wan bingehên hindewropî yên destpêkî va, yên ku di   zimanê k’urdî da htine p’arastin, govenîya  vê didin. Her çiqas gelên hindewropî li cîhanê belav bûne, lê di gelek hêjayî û nirxên t’omerî yên hevbeþ da, ên ku wan bi xwe r’a birine, r’engê wan hatine guhartin, lê dîsa jî gelek þopên bingehên wan ên destpêkî di mak- welatê wan ê dîrokî da mane.

Û þopên van hemûyan jî divê di nav k’urd û K’urdistanê da biger’in.

Ev jî di nava hindewropîzanîya giþtî da ji bo lêk’olîn û lêger’înên vî warî bi serê xwe bingeheke girîng a zinistî ye.”- Xudanê p’irtûkê gotina xwe t’omerîdike.

Xwendevan wê di derbarê van û gelek pirsên din ên bilk’êþ da di p’irtûka A. C. Mamoyan da bixwîne.

 Di dawîya p’irtûkê da her weha pêvek û t’omerîkirin bi zimanên k’urdî û înglîzî hatine cîwarkirin, ên ku wê derfetê bidin xwendevanên kurd û înglîz, ku ev bi naver’oka p’irtûkê  r’a bibin nas

 

Îþxan ê Mîro

Berpirsyarê rojnameya “K’urdistana azad”(Moskova),

Endamê Yekîtîya R’ojnamegerên R’ûssîyayê

 

 

 

 

 

çapkirin

copyright © 2002-2008 info@pen-kurd.org